Syn

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search

Syn er gyðja í norrænni goðafræði sem gætir dyra og tengist þingum og lagavörnum. Samkvæmt Snorra-Eddu er orðið „synjun“ dregið af nafni hennar.[1]

Ritaðar heimildir um Syn[breyta | breyta frumkóða]

Í 35. kafla Gylfaginningar í Eddu Snorra Sturlusonar er upptalning á ásynjum þar sem Syn er sú ellefta í röðinni. Þar er sagt um hana:

Ellefta Syn. Hún gætir dura í höllinni og lýkur fyrir þeim er eigi skulu inn ganga og hún er sett til varnar á þingum fyrir þau mál er hún vill ósanna. Því er það orðtak að syn sé fyrir sett þá er maður neitar.[2]

Syn er einnig nefnd á nafn í Skáldskaparmálum í skáldskaparkenningunni „mjúkstallur mens mildrar Synjar“.[3] Í Þórsdrápu kemur nafn Synjar fyrir í kenningunni „salvaniður Synjar“. Talið er að sú kenning eigi við jötun sem heimsækir oft sal Synjar og er þá ef til vill gefið í skyn að Syn sé jötnaættar líkt og margir æsir og ásynjur.[4]

Tilvísanir[breyta | breyta frumkóða]

  1. „Ásynjur“. Ásatrúarfélagið. Sótt 25. apríl 2019.
  2. Snorri Sturluson. „Gylfaginning“. Snerpa. Sótt 25. apríl 2019.
  3. „Skáldskaparmál“. Heimskringla.no. Sótt 15. apríl 2019.
  4. Guðmundur Finnbogason (1. janúar 1924). „Um Þórsdrápu“. Skírnir. Sótt 25. apríl 2019.