Heimsmeistaramót landsliða í knattspyrnu karla 1966
Heimsmeistaramót landsliða í knattspyrnu karla 1966 eða HM 1966 var haldið í Englandi dagana 11. júlí til 30. júlí. Þetta var áttunda heimsmeistarakeppnin. Heimamenn urðu heimsmeistarar og urðu þar með þriðju gestgjafarnir ásamt Úrúgvæ og Ítalíu til að ná þeim árangri. Aldrei áður höfðu svo margir áhorfendur mætt á leiki heimsmeistaramóts að meðaltali og var það met ekki slegið fyrr en á HM 1994.
Val á gestgjöfum[breyta | breyta frumkóða]
Þrjú lönd föluðust eftir að halda keppnina: England, Spánn og Vestur-Þýskaland. Þegar kom að FIFA-þinginu 1960 drógu Spánverjar sig til baka. Kosið var á milli hinna tveggja og hlutu Englendingar 34 atkvæði gegn 27 atkvæðum Þjóðverja.
Undankeppni[breyta | breyta frumkóða]
Gestgjafar Englands og heimsmeistarar Brasilíumanna fengu sjálfkrafa sæti. Önnur 72 lið hugðust keppa um lausu sætin 14. Norður-Kórea þurfti einungis að vinna Ástralíu í tveimur leikjum til að komast í sína fyrstu úrslitakeppni, en önnur lið sem áttu að keppa í Asíu- og Eyjaálfukeppninni drógu sig í hlé. Engin óvænt úrslit urðu í Ameríkukeppnunum, þótt Síle hafi þurft aukaleik til að slá Ekvador úr keppni.
Íslendingar skráðu sig til leiks og drógust í riðil með Vestur-Þjóðverjum, Svíum og Kýpverjum. Líkt og fjórum árum fyrr hætti Ísland við keppni, en Þjóðverjar komust áfram. Portúgal komst í úrslitakeppnina á kostanað Tékkóslóvakíu, silfurliðsins frá HM 1962. Norður-Írar með George Best í broddi fylkingar veittu Svisslendingum harða keppni, en gerðu óvænt jafntefli gegn Albönum í lokaleik og þar með var HM-draumurinn úti. Spánn og Írland þurftu oddaleik til að skera úr um hvort liðið kæmist til Englands og höfðu Spánverjar betur. Asíuríkið Sýrland átti að vera þriðja liðið í riðlinum en dró sig úr keppni.
Sniðganga Afríkuríkja[breyta | breyta frumkóða]
Fulltrúar knattspyrnusambanda í Afríku voru afar ósáttir við að heimsálfunni væri ekki tryggt neitt öruggt sæti í úrslitakeppninni, sem og að Suður-Afríkumönnum hefði verið veitt aðild að FIFA þrátt fyrir kynþáttaaðskilnaðarstefnuna í landinu. Ákváðu ríki álfunnar því að sniðganga mótið. FIFA féllst á að vísa Suður-Afríku á dyr en allt kom fyrir ekki. Frá og með HM 1970 var Afríku tryggt sæti. Þrátt fyrir sniðgönguna var metfjöldi þjóða sem tók þátt í undankeppninni.
Lukkudýr[breyta | breyta frumkóða]
World Cup Willie var fyrsta lukkudýr HM-sögunnar. Það var teiknimyndaljón í treyju með breska fánanum og áletruninni football yfir brjóstinu að sparka í bolta. Var þetta eitt fyrsta dæmið um slíkt lukkudýr í tengslum við íþróttakeppni.
Þátttökulið[breyta | breyta frumkóða]
Sextán þjóðir mættu til leiks frá fjórum heimsálfum.
|
Leikvangar[breyta | breyta frumkóða]
Átta vellir voru notaður á HM og var enginn þeirra nýr eða sérbyggður fyrir keppnina. Þannig var Wembley-leikvangurinn yngstur, byggður árið 1923. Flytja þurfti viðureign Úrúgvæ og Frakklands frá Wembley þar sem leikvangurinn var upptekinn fyrir hundaveðhlaup á keppnisdeginum. Wembley hýsti flesta leikina, níu í allt, þar af allar viðureignir heimamanna.
London | Birmingham | |
Wembley | White City Stadium | Villa Park |
Áhorfendur:98,600 | Áhorfendur:76,567 | Áhorfendur:52,000 |
![]() |
![]() |
![]() |
Liverpool | Manchester | |
Goodison Park | Old Trafford | |
Áhorfendur:50,151 | Áhorfendur:58,000 | |
Sheffield | Sunderland | Middlesbrough |
Hillsborough Stadium | Roker Park | Ayresome Park |
Áhorfendur:42,730 | Áhorfendur:40,310 | Áhorfendur:40,000 |
![]() |
![]() |
Keppnin[breyta | breyta frumkóða]
Riðlakeppnin[breyta | breyta frumkóða]
Keppt var í fjórum riðlum með fjórum liðum í hverjum.
Riðill 1[breyta | breyta frumkóða]
Eitt einkenni HM 1966 var að þátttökuliðin léku flest mun varfærnari leikaðferð og lögðu meiri áherslu á agaðan varnarleik en tíðkast hafði í fyrri keppnum. Það sást greinilega í riðli gestgjafanna. Englendingar fóru auðveldlega upp úr riðlinum án þess að fá á sig mark. Úrúgvæ fylgdi þeim í fjórðungsúrslitin.
Sæti | Lið | L | U | J | T | Sk | Fe | M.hlutf | Stig | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1 | ![]() |
England | 3 | 2 | 1 | 0 | 4 | 0 | - | 5 |
2 | ![]() |
Úrúgvæ | 3 | 1 | 2 | 0 | 2 | 1 | 2,00 | 4 |
3 | ![]() |
Mexíkó | 3 | 0 | 2 | 1 | 1 | 3 | 0,33 | 2 |
4 | ![]() |
Frakkland | 3 | 0 | 1 | 2 | 2 | 5 | 0,40 | 1 |
11. júlí - Wembley, London
13. júlí - Wembley, London
15. júlí - White City Stadium, London
16. júlí - Wembley, London
19. júlí - Wembley, London
20. júlí - Wembley, London
Riðill 2[breyta | breyta frumkóða]
Vestur-Þjóðverjar og Argentínumenn höfðu lítið fyrir að komast í fjórðungsúrslitin. FIFA áminnti þó argentínska liðið fyrir grófan leik, einkum í viðureigninni gegn Vestur-Þýskalandi. Sigur Þjóðverja á Svisslendingum, 5:0, reyndist sá stærsti í keppninni.
Sæti | Lið | L | U | J | T | Sk | Fe | M.hlutf | Stig | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1 | ![]() |
Vestur-Þýskaland | 3 | 2 | 1 | 0 | 7 | 1 | 7,00 | 5 |
2 | ![]() |
Argentína | 3 | 2 | 1 | 0 | 4 | 1 | 4,00 | 5 |
3 | ![]() |
Spánn | 3 | 1 | 0 | 2 | 4 | 5 | 0,80 | 2 |
4 | ![]() |
Sviss | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 9 | 0,11 | 0 |
12. júlí - Hillsborough Stadium, Sheffield
13. júlí - Villa Park, Birmingham
15. júlí - Hillsborough Stadium, Sheffield
16. júlí - Villa Park, Birmingham
19. júlí - Hillsborough Stadium, Sheffield
20. júlí - Villa Park, Birmingham
Riðill 3[breyta | breyta frumkóða]
Brasilíumenn mættu til leiks sem tvöfaldir heimsmeistarar með Garrincha og Pelé, báða í fullu fjöri. Velgengnin reyndist þó tvíeggjað sverð. Öfugt við fyrri keppnir fóru stjórnarmenn í brasilíska knattspyrnusambandinu að hlutast til um valið á liðinu og gerð var krafa til að öll helstu félög landsins ættu fulltrúa. Ómarkviss undirbúningur og leikmannahópur með of mörgum miðlungsmönnum og mönnum sem komnir voru af léttasta skeiði reyndist taka sinn toll. Brasilíumenn féllu úr keppni eftir að hafa tapað fyrir bæði Ungverjum og spútnikliði Portúgala sem mætti til leiks á sitt fyrsta heimsmeistaramót. Markahrókurinn Eusébio skoraði tvívegis í lokaleiknum gegn Brasilíumönnum.
Sæti | Lið | L | U | J | T | Sk | Fe | M.hlutf | Stig | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1 | ![]() |
Portúgal | 3 | 3 | 0 | 0 | 9 | 2 | 4,50 | 6 |
2 | ![]() |
Ungverjaland | 3 | 2 | 0 | 1 | 7 | 5 | 1,40 | 4 |
3 | ![]() |
Brasilía | 3 | 1 | 0 | 2 | 4 | 6 | 0,67 | 2 |
4 | ![]() |
Búlgaría | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 8 | 0,13 | 0 |
12. júlí - Goodison Park, Liverpool
13. júlí - Old Trafford, Manchester
15. júlí - Goodison Park, Liverpool
16. júlí - Old Trafford, Manchester
19. júlí - Goodison Park, Liverpool
20. júlí - Old Trafford, Manchester
Riðill 4[breyta | breyta frumkóða]
Einhver óvæntustu úrslit knattspyrnusögunnar sáu dagsins ljós þegar Norður-Kóreumenn fóru áfram á kostnað Ítala eftir 1:0 sigur. Norður-Kórea varð þannig fyrsta liðið utan Evrópu og Suður-Ameríku til að komast upp úr riðlakeppninni. Tuttugu ár áttu eftir að líða uns Marokkó lék sama leik á HM 1986. Sovétmenn unnu alla leiki sína í riðlinum og hlutu toppsætið.
Sæti | Lið | L | U | J | T | Sk | Fe | M.hlutf | Stig | |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1 | ![]() |
Sovétríkin | 3 | 3 | 0 | 0 | 9 | 2 | 4,50 | 6 |
2 | ![]() |
Norður-Kórea | 3 | 1 | 1 | 1 | 2 | 4 | 0,50 | 3 |
3 | ![]() |
Ítalía | 3 | 1 | 0 | 2 | 2 | 2 | 1,00 | 2 |
4 | ![]() |
Síle | 3 | 0 | 1 | 2 | 2 | 5 | 0,40 | 1 |
12. júlí - Ayresome Park, Middlesbrough
13. júlí - Roker Park, Sunderland
15. júlí - Ayresome Park, Middlesbrough
16. júlí - Roker Park, Sunderland
19. júlí - Ayresome Park, Middlesbrough
20. júlí - Roker Park, Sunderland
Fjórðungsúrslit[breyta | breyta frumkóða]
Einhver magnaðasta viðureign í sögu HM leit dagsins ljós á Goodison Park þar sem Portúgalir lentu 0:3 undir en unnu að lokum spútniklið Norður-Kóreu 5:3. Vestur-Þjóðverjar unnu Úrúgvæ sannfærandi eftir að Suður-Ameríkuliðið missti tvo leikmenn af velli. Dómarinn þurfti einnig að grípa til brottvísunar í leik Englands og Argentínu. Antonio Rattín var rekinn af velli en vegna tungumálaörðugleika reyndist dómaranum erfitt að gera honum það skiljanlegt. Í kjölfarið kviknaði sú hugmynd að útbúa gul og rauð spjöld til að nota í milliríkjaleikjum. Sovétmenn voru svo fjórða liðið til að tryggja sér sæti í undanúrslitum.
23. júlí - Goodison Park, Liverpool
23. júlí - Hillsborough Stadium, Sheffield
23. júlí - Roker Park, Sunderland
23. júlí - Wembley, London
Undanúrslit[breyta | breyta frumkóða]
Öll undanúrslitaliðin voru frá Evrópu. Viðureignunum var víxlað frá því sem ætlað var til þess að gestgjafarnir léku á Wembley. Báðar viðureignir fóru 2:1.
25. júlí - Goodison Park, Liverpool
26. júlí - Wembley, London
Bronsleikur[breyta | breyta frumkóða]
Eusébio skoraði sitt níunda mark í keppninni og var langmarkahæstur. Portúgal hlaut bronsverðlaunin, sem var besti árangur nýliða í keppninni frá árinu 1934.
28. júlí - Wembley, London, áh. 87.696
Úrslitaleikur[breyta | breyta frumkóða]
Vestur-Þjóðverjar jöfnuðu í blálokin af venjulegum leiktíma, 2:2 svo grípa þurfti til framlengingar. Englendingar náðu forystunni með umdeildu marki Geoff Hurst, en töldu margir að boltinn hefði í raun ekki farið yfir marklínuna. Hurst fullkomnaði svo þrennu sína í blálokin og er enn í dag eini maðurinn sem skorað hefur þrjú mörk í úrslitaleik.
29. júlí - Wembley, London, áh. 96.924
Markahæstu leikmenn[breyta | breyta frumkóða]
Eusébio var langmarkahæsti maður mótsins með níu mörk. Alls skoruðu 47 leikmenn samtals 89 mörk á mótinu, þar af tvö sjálfsmörk.
9 mörk
6 mörk
4 mörk
3 mörk