Heimsmeistaramót landsliða í knattspyrnu karla 1986

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search
Diego Maradona fagnar með bikarnum. Argentína vann mótið ósigrað
Diego Maradona fagnar með bikarnum. Argentína vann mótið ósigrað

Heimsmeistaramót landsliða í knattspyrnu karla 1986 eða HM 1986 var haldið í Mexíkó dagana 31. maí til 29. júní. Þetta var þrettánda heimsmeistarakeppnin og urðu Argentínumenn meistarar í annað sinn eftir sigur á Vestur-Þjóðverjum í úrslitum. Diego Maradona, fyrirliði Argentínu, var í aðalhlutverki hjá sínum mönnum og skoraði minnisstæð mörk. Englendingurinn Gary Lineker varð markakóngur keppninnar með sex mörk.

Líkt og fjórum árum fyrr voru þátttökuliðin á mótinu 24 talsins. Tekið var upp nýtt keppnisfyrirkomulag, þar sem hætt var með milliriðla en þess í stað farið beint í sextán liða útsláttarkeppni eftir riðlakeppnina.

Val á gestgjöfum[breyta | breyta frumkóða]

Árið 1973 sóttist knattspyrnusamband Kólumbíu eftir því að halda HM 1986. Umsóknin vakti athygli, til að mynda hafði landið á þeim tímapunkti aldrei haldið úrslitakeppni Copa America og skorti ýmsa mikilvæga innviði. Á hinn bóginn hafði Kólumbía tveimur árum fyrr haldið Ameríkuleikana í íþróttum og náinn vinskapur var á milli forseta knattspyrnusambandsins og Stanley Rous forseta FIFA. Kólumbíumenn fengu mótinu úthlutað á FIFA-þinginu árið 1974.

Eftir því sem tíminn leið tóku tvær grímur að renna á marga íbúa Kólumbíu. Geypilegur kostnaður við HM 1978 í Argentínu var talið víti til varnaðar. Fjölgun þátttökuliða á HM 1982 úr 16 í 24 var líka talin hleypa kostnaðinum mikið upp þótt João Havelange, forseti FIFA, hafi tekið jákvætt í að fækka keppnisþjóðum tímabundið aftur. Mestu skipti þó að forseti landsins, Julio César Turbay Ayala var neikvæður í garð þess að halda mótið og stjórn hans gerði lítið til að undirbúa það.

Lokahátíð HM á Spáni lauk með því að dreginn var út gríðarstór borði þar sem gestir voru boðnir velkomnir til Kólumbíu fjórum árum síðar. Í nóvember sama ár urðu skipuleggjendur keppninnar þó að gefa hana frá sér vegna peningaskorts. Vaxandi óöld í Kólumbíu vegna vinstrisinnaðra skæruliða og uppgangs eiturlyfjahringa áttu vafalítið þátt í að FIFA féllst þegar á þessa ósk. Fjórar þjóðir buðust til þess að hlaupa í skarðið. Það voru Brasilía, sem dró sig fljótlega til baka, Kanada, Mexíkó og Bandaríkin.

Þrátt fyrir að knattspyrnuyfirvöld í Bandaríkjunum hefðu meiri áhuga á að halda HM 1994, eins og síðar varð raunin, skiluðu þau inn metnaðarfullri umsókna og það sama gilti um Kanadamenn. Fulltrúum beggja landa varð því lítt skemmt þegar Mexíkó varð fyrir valinu í maí 1983, þrátt fyrir að hafa skilað mjög efnislítilli umsókn, með völlum sem ekki uppfylltu kröfur FIFA. Fulltrúar Mexíkó voru hins vegar vel tengdir í stjórnkerfi alþjóðaknattspyrnunnar, auk þess sem landið gat státað af mun meiri fótboltahefð en grannar þess í norðri. Mexíkó varð því fyrsta landið í sögunni til að fá úthlutað heimsmeistaramóti í annað sinn.

Árið 1985 riðu harðir jarðskjálftar yfir Mexíkó með mikilli eyðileggingu. Um tíma var óttast að aflýsa þyrfti mótinu eða finna því enn nýjan stað, en að lokum ákváðu stjórnvöld að halda sínu striki og láta keppnina fara fram.

Undankeppni[breyta | breyta frumkóða]

121 þjóð skráði sig til leiks í undankeppninni og börðust þær um 22 laus sæti, til viðbótar við heimamenn og ríkjandi heimsmeistara. Evrópuliðin kepptu í fjórum fimm liða riðlum, sem hver um sig gaf tvö sæti í úrslitakeppninni og þremur fjögurra liða riðlum þar sem annað sætið fór í umspil annað hvort innan álfunnar eða við fulltrúa Eyjaálfu. Portúgal komst í úrslitakeppnina í fyrsta sinn frá HM 1966 með því að ná öðru sæti á eftir Vestur-Þjóðverjum en á kostnað liða Svíþjóðar og Tékkóslóvakíu.

Danir höfðu betur gegn Sovétmönnum og komust í fyrsta sinn í úrslitakeppni. Sterk lið á borð við Austurríki og Júgóslavíu máttu sitja heima. Ísland vann 1:0 sigur á Wales í upphafsleik síns riðils en tapaði öllum öðrum leikjum. Úrslitin urðu þó afdrifarík því þau kostuðu Wales sæti í umspili. Það kom í hlut Skota sem enduðu á að leggja Ástrali í tveggja leikja einvígi og komu sér til Mexíkó. Grannþjóðirnar Belgía og Holland léku umspilsleiki um síðasta lausa sæti Evrópu. Hvort lið vann sinn leikinn en Belgar fóru áfram á útivallarmarkareglunni.

Suður-Ameríkukeppnin fór fram í þremur riðlum, þar sem sigurvegararnir Argentína, Brasilía og Úrúgvæ fóru beint í úrslit. Paragvæ varð fjórða liðið eftir umspil.

Í Afríku höfðu lið frá álfunni norðanverðri talsverða yfirburði og komu öll fjögur liðin í undanúrslitunum frá Miðjarðarhafssvæðinu. Marokkó og Alsír tryggðu sér farseðlana. Kanada varð óvæntur fulltrúi Norður- og Mið-Ameríku í fyrsta sinn. Í Asíu var forkeppninni svæðisskipt þar sem vesturhlutinn fékk eitt sæti í úrslitunum en austurhlutinn hitt. Írak komst í fyrsta og enn sem komið er í eina skiptið í úrslit HM. Afrekið var þeim mun meira í ljósi þess að liðið þurfti að leika alla leiki á útivöllum eða hlutlausum völlum vegna stríðsins við Íran. Í austurhlutanum vann Suður-Kórea allar viðureignir sínar og komst í úrslit í fyrsta sinn frá HM 1954.

Þátttökulið[breyta | breyta frumkóða]

Tuttugu og fjórar þjóðir mættu til leiks frá fimm heimsálfum.

Lukkudýr[breyta | breyta frumkóða]

Einkennistákn mótsins var Pique, sem var jalapeño-kryddbelgur, en það krydd er einmitt mikið notað í mexíkanskri matargerðarlist. Pique var með barðastóran sombrero-hatt á höfði og veglegt yfirvaraskegg. Ekki kunnu allir heimamenn að meta persónuna, sem þótti mjög minna á gamaldags staðalmyndir af Mexíkóum.

Leikstaðir[breyta | breyta frumkóða]

Keppt var í ellefu borgum víðs vegar um Mexíkó. Flestir leikirnir fóru fram í höfuðborginni, þar af fjórir á Olimpico Universitario Stadium og níu viðureignir á Azteca-leikvangnum, þar á meðal opnunarleikurinn og úrslitaleikurinn sjálfur. Jalisco-leikvangurinn í Guadalajara hýsti sjö leiki og Cuauhtémoc-leikvangurinn í Puebla fimm.

Keppnin[breyta | breyta frumkóða]

Liðunum 24 var skipt niður í sex riðla. Tvö efstu liðin fóru áfram úr hverjum riðli og þau fjögur lið sem bestum árangri náðu í þriðja sæti sömuleiðis.

Riðlakeppni[breyta | breyta frumkóða]

A-riðill[breyta | breyta frumkóða]

Heimsmeistarar Ítala ollu vonbrigðum með því að gera einungis jafntefli við Búlgara í opnunarleik keppninnar. Stórmeistarajafntefli í leik Argentínu og Ítalíu í annarri umferðinni gerði það að verkum að Ítalir urðu að vinna Suður-Kóreu í loka leiknum. Asíska liðið vakti athygli fyrir góðan leik þótt það uppskæri einungis eitt stig og sæti eftir í riðlinum. Argentína þurfti lítið fyrir toppsætinu að hafa.

Sæti Lið L U J T Sk Fe M.munur Stig
1 Flag of Argentina.svg Argentína 3 2 1 0 6 2 -4 5
2 Flag of Italy.svg Ítalía 3 1 2 0 5 4 +1 4
3 Flag of Bulgaria.svg Búlgaría 3 0 2 1 2 4 -2 2
4 Flag of South Korea.svg Suður-Kórea 3 0 1 2 4 7 -3 1

31. maí - Azteca, Mexíkóborg

  • Flag of Bulgaria.svg Búlgaría 1 : 1 Flag of Italy.svg Ítalía

2. júní - Estadio Olímpico Universitario, Mexíkóborg

  • Flag of Argentina.svg Argentína 3 : 1 Flag of South Korea.svg Suður-Kórea

5. júní - Estadio Cuauhtémoc, Puebla

  • Flag of Italy.svg Ítalía 1 : 1 Flag of Argentina.svg Argentína

5. júní - Estadio Olímpico Universitario, Mexíkóborg

  • Flag of South Korea.svg Suður-Kórea 1 : 1 Flag of Bulgaria.svg Búlgaría

10. júní - Estadio Cuauhtémoc, Puebla

  • Flag of South Korea.svg Suður-Kórea 2 : 3 Flag of Italy.svg Ítalía

10. júní - Estadio Olímpico Universitario, Mexíkóborg

  • Flag of Argentina.svg Argentína 2 : 0 Flag of Bulgaria.svg Búlgaría

B-riðill[breyta | breyta frumkóða]

Írakar kepptu á sínu fyrsta og enn sem komið er eina heimsmeistaramóti. Lið þeirra tapaði öllum leikjunum með minnsta mun og fór stigalaust heim. Gestgjafar Mexíkóa hirtu efsta sæti riðilsins með fimm stig og Belgar máttu sætta sig við þriðja sætið á eftir Paragvæ en liðin gerðu 2:2 jafntefli í lokaleiknum.

Sæti Lið L U J T Sk Fe M.munur Stig
1 Flag of Mexico.svg Mexíkó 3 2 1 0 4 2 +2 5
2 Flag of Paraguay.svg Paragvæ 3 1 2 0 4 3 -2 4
3 Flag of Belgium.svg Belgía 3 1 1 1 5 5 0 3
4 Flag of Iraq.svg Írak 3 0 0 3 1 4 -3 0

3. júní - Azteca, Mexíkóborg

  • Flag of Belgium.svg Belgía 1 : 2 Flag of Mexico.svg Mexíkó

4. júní - Estadio Nemesio Díez, Toluca

  • Flag of Paraguay.svg Paragvæ 1 : 0 Flag of Iraq.svg Írak

7. júní - Azteca, Mexíkóborg

  • Flag of Mexico.svg Mexíkó 1 : 1 Flag of Paraguay.svg Paragvæ

8. júní - Estadio Nemesio Díez, Toluca

  • Flag of Iraq.svg Írak 1 : 2 Flag of Belgium.svg Belgía

11. júní - Estadio Nemesio Díez, Toluca

  • Flag of Paraguay.svg Paragvæ 2 : 2 Flag of Belgium.svg Belgía

11. júní - Azteca, Mexíkóborg

  • Flag of Iraq.svg Írak 0 : 1 Flag of Mexico.svg Mexíkó

C-riðill[breyta | breyta frumkóða]

Sovétmenn sigruðu í riðlinum og unnu stærsta sigurinn á HM 1986, þegar þeir skelltu Ungverjum 6:0. Það þýddi að Ungverjar komust ekki í 16-liða úrslitin þrátt fyrir að vinna einn sigur, á Kanadamönnum sem töpuðu öllum leikjum sínum. Frakkar fylgdu Sovétmönnum áfram í næstu umferð.

Sæti Lið L U J T Sk Fe M.munur Stig
1 Flag of Soviet Union.svg Sovétríkin 3 2 1 0 9 1 +8 5
2 Flag of France.svg Frakkland 3 2 1 0 5 1 +4 5
3 Flag of Hungary.svg Ungverjaland 3 1 0 2 2 9 -7 2
4 Flag of Canada.svg Kanada 3 0 0 3 0 5 -5 0

1. júní - Estadio Nou Camp, León

  • Flag of Canada.svg Kanada 0 : 1 Flag of France.svg Frakkland

2. júní - Estadio Sergio León Chavez, Irapuato

  • Flag of Soviet Union.svg Sovétríkin 6 : 0 Flag of Hungary.svg Ungverjaland

5. júní - Estadio Nou Camp, León

  • Flag of France.svg Frakkland 1 : 1 Flag of Soviet Union.svg Sovétríkin

6. júní - Estadio Sergio León Chavez, Irapuato

  • Flag of Hungary.svg Ungverjaland 2 : 0 Flag of Canada.svg Kanada

9. júní - Estadio Nou Camp, León

  • Flag of Hungary.svg Ungverjaland 0 : 3 Flag of France.svg Frakkland

9. júní - Estadio Sergio León Chavez, Irapuato

  • Flag of Soviet Union.svg Sovétríkin 2 : 0 Flag of Canada.svg Kanada

D-riðill[breyta | breyta frumkóða]

Norður-Írar og Alsíringar voru bæði spútniklið á HM 1982, en ollu vonbrigðum að þessu sinni. Jafntefli þeirra í fyrsta leik reyndist bræðrabylta, þar sem Spánverjar og Brasilíumenn reyndust of stór biti fyrir bæði lið. Brasilíumenn sigruðu í riðlinum eftir 1:0 sigur á Spáni í fyrsta leik.

Sæti Lið L U J T Sk Fe M.munur Stig
1 Flag of Brazil.svg Sovétríkin 3 3 0 0 9 1 +8 5
2 Flag of Spain.svg Spánn 3 2 0 1 5 2 +3 4
3 Flag of Northern Ireland.svg Norður-Írland 3 0 1 2 2 6 -4 1
4 Flag of Algeria.svg Alsír 3 0 1 2 1 5 -4 1

1. júní - Estadio Jalisco, Guadalajara

  • Flag of Spain.svg Spánn 0 : 1 Flag of Brazil.svg Brasilía

3. júní - Estadio Tres de Marzo, Zapopan

  • Flag of Algeria.svg Alsír 1 : 1 Flag of Northern Ireland.svg Norður-Írland

6. júní - Estadio Jalisco, Guadalajara

  • Flag of Brazil.svg Brasilía 1 : 0 Flag of Algeria.svg Alsír

7. júní - Estadio Tres de Marzo, Zapopan

  • Flag of Northern Ireland.svg Norður-Írland 1 : 2 Flag of Spain.svg Spánn

12. júní - Estadio Jalisco, Guadalajara

  • Flag of Northern Ireland.svg Norður-Írland 0 : 3 Flag of Brazil.svg Brasilía

12. júní - Estadio Tecnológico, Monterrey

  • Flag of Algeria.svg Alsír 0 : 3 Flag of Spain.svg Spánn

E-riðill[breyta | breyta frumkóða]

Tvö jafntefli, gegn Skotum og Vestur-Þjóðvejum, dugðu liði Úrúgvæ til að komast í næstu umferð þrátt fyrir 6:1 ósigur á móti Dönum. Skotar ollu stuðningsmönnum sínum vonbrigðum og fengu bara eitt stig. Danir urðu óvænt efstir í riðlinum eftir sætan 2:0 sigur á grönnum sínum Vestur-Þjóðverjum, en þýska liðið grét þurrum tárum enda gaf annað sætið mun viðráðanlegri andstæðing í 16-liða úrslitunum.

Sæti Lið L U J T Sk Fe M.munur Stig
1 Flag of Denmark.svg Danmörk 3 3 0 0 9 1 +8 6
2 Flag of Germany.svg Vestur-Þýskaland 3 1 1 1 3 4 -1 3
3 Flag of Uruguay.svg Úrúgvæ 3 0 2 1 2 7 -5 2
4 Flag of Scotland.svg Skotland 3 0 1 2 1 3 -2 1

4. júní - Estadio La Corregidora, Querétaro

  • Flag of Uruguay.svg Úrúgvæ 1 : 1 Flag of Germany.svg Vestur-Þýskaland

4. júní - Estadio Neza 86, Nezahualcóyotl

  • Flag of Scotland.svg Skotland 0 : 1 Flag of Denmark.svg Danmörk

8. júní - Estadio La Corregidora, Querétaro

  • Flag of Germany.svg Vestur-Þýskaland 2 : 1 Flag of Scotland.svg Skotland

8. júní - Estadio Neza 86, Nezahualcóyotl

  • Flag of Denmark.svg Danmörk 6 : 1 Flag of Uruguay.svg Úrúgvæ

13. júní - Estadio La Corregidora, Querétaro

  • Flag of Denmark.svg Danmörk 2 : 0 Flag of Germany.svg Vestur-Þýskaland

13. júní - Estadio Neza 86, Nezahualcóyotl

  • Flag of Scotland.svg Skotland 0 : 0 Flag of Uruguay.svg Úrúgvæ

F-riðill[breyta | breyta frumkóða]

Fyrirfram var búist við harðri baráttu Evrópuþjóðanna þriggja um toppsætið í F-riðli. Annað kom þó á daginn. Marokkó gerð jafntefli við Pólverja og Englendinga og skellti svo Portúgölum í lokaleiknum, 3:1. Portúgalska liðið mátti sætta sig við botnsætið þrátt fyrir sigur á Englendingum, en leikmenn Portúgal eyddu mestöllu undirbúningstímabilinu fyrir mótið í harðri kjaradeilu við knattspyrnusambandið þar sem þeir vildu hærri launagreiðslur. Gary Linkeker skoraði þrennu fyrir England í lokaleiknum gegn Pólverjum sem kom liði hans áfram í keppninni.

Sæti Lið L U J T Sk Fe M.munur Stig
1 Flag of Morocco.svg Marokkó 3 1 2 0 3 1 -2 4
2 Flag of England.svg England 3 1 1 1 3 1 +2 3
3 Flag of Poland.svg Pólland 3 1 1 1 1 3 -2 3
4 Flag of Portugal.svg Portúgal 3 1 ö 2 4 7 -3 2

2. júní - Estadio Universitario, San Nicolás de los Garza

  • Flag of Morocco.svg Marokkó 0 : 0 Flag of Poland.svg Pólland

3. júní - Estadio Tecnológico, Monterrey

  • Flag of Portugal.svg Portúgal 1 : 0 Flag of England.svg England

6. júní - Estadio Tecnológico, Monterrey

  • Flag of England.svg England 0 : 0 Flag of Morocco.svg Marokkó

7. júní - Estadio Universitario, San Nicolás de los Garza

  • Flag of Poland.svg Pólland 1 : 0 Flag of Portugal.svg Portúgal

11. júní - Estadio Universitario, San Nicolás de los Garza

  • Flag of England.svg England 3 : 0 Flag of Poland.svg Pólland

11. júní - Estadio Tres de Marzo, Zapopan

  • Flag of Portugal.svg Portúgal 1 : 3 Flag of Morocco.svg Marokkó

Útsláttarkeppni[breyta | breyta frumkóða]

16-liða úrslit[breyta | breyta frumkóða]

Heimamenn komust í fjórðungsúrslitin eftir 2:0 sigur á Búlgörum á troðfullum Azteca-vellinum í fyrstu viðureign 16-liða úrslitanna. Síðar sama dag fór fram einn æsilegasti leikur í sögu HM, þar sem Sovétmenn og Belgar gerðu 2:2 jafntefli í venjulegum leiktíma. Í framlengingu skoruðu Belgar tvívegis en Sovétmenn aðeins einu sinni.

Suður-Ameríkustórveldin Brasilía og Argentína fóru töltölulega vandræðalítið áfram eftir að hafa unnið Pólland og Úrúgvæ. Frakkar slógu heimsmeistara Ítala úr keppni og Vestur-Þjóðverjar lentu í miklum vandræðum gegn Marokkó, þar sem sigurmark frá Lothar Matthäus í blálokin réð úrslitum.

Englendingar unnu 3:0 sigur á Paragvæ þar sem Gary Liniker skoraði tvö af sex mörkum sínum í keppninni. Lokaleikur 16-liða úrslitanna var á milli Dana og Spánverja. Danmörk hafði byrjað með miklum látum í keppninni en var rækilega kippt niður á jörðina, 5:1, þar sem Emilio Butragueño skoraði fernu.

15. júní - Azteca, Mexíkóborg, áh. 114.580

15. júní - Estadio Nou Camp, León, áh. 32.277

16. júní - Estadio Jalisco, Guadalajara, áh. 45.000

16. júní - Estadio Cuauhtémoc, Puebla, áh. 26.000

17. júní - Estadio Olímpico Universitario, Mexico City, áh. 70.000

17. júní - Estadio Universitario, San Nicolás de los Garza, áh. 19.800

18. júní - Estadio Azteca, Mexico City, áh. 98.720

18. júní - Estadio La Corregidora, Querétaro, áh. 38.500

Fjórðungsúrslit[breyta | breyta frumkóða]

Stórleikur fjórðungsúrslitanna var viðureign Brasilíu og Frakklands. Careca og Michel Platini skoruðu hvor sitt markið í leik leik sem fór í vítakeppni sem Frakkarnir unnu. Vestur-Þjóðverjar þurftu einnig á vítakeppni að halda til að sigra heimamenn Mexíkóa eftir markalausan leik. Þriðja vítaspyrnukeppnin var í viðureign Spánar og Belgíu, þar sem Belgar höfðu betur, 4:5. Eini leikurinn þar sem úrslit réðust í venjulegum leiktíma var milli Argentínumanna og Englendinga. Viðureignin var tilfinningaþrungin vegna Falklandseyjastríðsins. Diego Maradona var í aðalhlutverki í 2:1 sigri, þar sem hann skoraði annars vegar eitt minnisstæðasta einleiksmark í sögu HM en hins vegar afar umdeilt mark þar sem hann slæmdi höndinni í knöttinn.

21. júní - Estadio Jalisco, Guadalajara , áh. 65.000

21. júní - Estadio Universitario, San Nicolás de los Garza, áh. 41.700

22. júní - Azteca, Mexíkóborg, áh. 114.580

22. júní - Estadio Cuauhtémoc, Puebla, áh. 45.000

Undanúrslit[breyta | breyta frumkóða]

Eftir afar rólega byrjun sýndu Vestur-Þjóðverjar tennurnar á móti Frökkum. Tvö mörk frá Brehme og Völler komu þýska liðinu í úrslit annað mótið í röð. Í hinum undanúrslitaleiknum skoraði Maradona tvívegis gegn spútnikliði Belga.

25. júní - Estadio Jalisco, Guadalajara, áh. 45.000

25. júní - Azteca, Mexíkóborg, áh. 114.500

Bronsleikur[breyta | breyta frumkóða]

Frakkar máttu sætta sig við að leika um þriðja sætið aðra keppnina í röð. Bæði lið komust yfir í venjulegum leiktíma sem lauk 2:2. Í framlengingu reyndust Frakkarnir sterkari og skoruðu í tvígang.

28. júní - Estadio Cuauhtémoc, Puebla, áh. 21.600

Úrslitaleikur[breyta | breyta frumkóða]

Vestur-Þjóðverjar mættu til leiks staðráðnir í að halda Maradaona niðri. Það hafði á hinn bóginn þau áhrif að mjög losnaði um aðra leikmenn argentínska liðsins. José Luis Brown kom þeim yfir á 23. mínútu og þar við sat í hálfleik. Jorge Valdano tvöfaldaði forystuna snemma í seinni hálfleik. Karl-Heinz Rummenigge minnkaði muninn þegar um stundarfjórðungur var eftir, með fyrsta marki sínu í keppninni. Tíu mínútum fyrir lok venjulegs leiktíma jöfnuðu Þjóðverjarnir með skallamarki frá Rudi Völler. Skömmu síðar losnaði Maradona úr strangri gæslu Lothar Matthäus, stakk knettinum inn á Jorge Burruchaga sem skoraði sigurmarkið af öryggi. Eftir leikin tóku við tryllt fagnaðarlæti þar sem fjöldi argentínskra stuðningsmanna hljóp inn á völlinn til að samgleðjast hetjunum sínum.

29. júní - Azteca, Mexíkóborg, áh. 114.600


16 liða úrslit 8 liða úrslit 4 liða úrslit Úrslit
                           
16. júní – Puebla            
 Fáni Argentínu Argentína  1
22. júní – Azteca, Mexíkóborg
 Fáni Úrúgvæ Úrúgvæ  0  
 Fáni Argentínu Argentína  2
18. júní – Azteca, Mexíkóborg
   Fáni Englands England  1  
 Fáni Englands England  3
25. júní – Azteca, Mexíkóborg
 Flag of Paraguay.svg Paragvæ  0  
 Fáni Argentínu Argentína  2
18. júní – Querétaro
   Fáni Belgíu Belgía  0  
 Fáni Spánar Spánn  5
22. júní – Puebla
 Flag of Denmark.svg Danmörk  1  
 Fáni Spánar Spánn  1(5)
15. júní – León
   Fáni Belgíu Belgía (vítak.)  1(6)  
 Fáni Belgíu Belgía (e.framl.)  4
29. júní – Azteca, Mexíkóborg
 Flag of the Soviet Union.svg Sovétríkin  3  
 Fáni Argentínu Argentína  3
16. júní – Guadalajara
   Fáni Þýskalands Vestur-Þýskaland  2
 Fáni Póllands Pólland  0
21. júní – Guadalajara
 Fáni Brasilíu Brasilía  4  
 Fáni Brasilíu Brasilía  1(3)
17. júní – Ólympíuleikvangurinn, Mexíkóborg
   Fáni Frakklands Frakkland (vítak.)  1(4)  
 Fáni Frakklands Frakkland  2
25. júní – Guadalajara
 Fáni Ítalíu Ítalía  0  
 Fáni Frakklands Frakkland  0
17. júní – San Nicolás de los Garza
   Fáni Þýskalands Vestur-Þýskaland  2   Bronsleikur
 Fáni Þýskalands Vestur-Þýskaland  1
21. júní – San Nicolás de los Garza 28. júní – Puebla
 Fáni Marokkó Marokkó  0  
 Fáni Þýskalands Vestur-Þýskaland (vítak.)  0(4)  Fáni Belgíu Belgía  2
15. júní – Azteca, Mexíkóborg
   Fáni Mexíkós Mexíkó  0(1)    Fáni Frakklands Frakkland (e.framl.)  4
 Fáni Mexíkós Mexíkó  2
 Flag of Bulgaria.svg Búlgaría  0  


Markahæstu leikmenn[breyta | breyta frumkóða]

Gary Lineker hreppti gullskó FIFA með sex mörk skoruð. Alls skiptu 82 leikmenn á milli sín 132 mörkum, þar af töldust tvö vera sjálfsmörk.

6 mörk
5 mörk
4 mörk

Heimildir[breyta | breyta frumkóða]

Heimildir:

https://en.wikipedia.org/wiki/1986_FIFA_World_Cup