Félix Faure

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Félix Faure
Felix Faure.jpg
Forseti Frakklands
Í embætti
17. janúar 1895 – 16. febrúar 1899
Persónulegar upplýsingar
Fædd(ur)

30. janúar 1841

París, Frakklandi
Dáin(n)

16. febrúar 1899

Elysée-höll, París, Frakklandi
Orsök dauða Heilablóðfall
Maki Berthe Belluot
Trúarbrögð Kaþólsk kristni
Börn Lucie Faure, Antoinette Faure
Starf Sútari, kaupmaður, stjórnmálamaður

Félix Faure (30. janúar 1841 – 16. febrúar 1899) var franskur stjórnmálamaður sem var forseti Frakklands frá 1895 til dauðadags.

Faure kom úr millistéttarfjölskyldu og átti fyrir sér feril sem sútari. Hann varð ríkur á því að versla með leður. Hann hóf smám saman stjórnmálaferil, fyrst í héraðsstjórnmálum þorpsins Havre en síðan sem fulltrúi Neðra-Signuhéraðs á franska fulltrúaþinginu þar sem hann gekk í hóp hófsamra lýðveldissinna.

Faure var gerður flotamálaráðherra árið 1894 í ríkisstjórn Charles Dupuy og var nokkrum mánuðum síðar kjörinn forseti franska lýðveldisins eftir afsögn Jean Casimir-Periers. Í kosningunum vann hann sigur með stuðningi konungssina og hófsamra lýðveldissinna gegn miðvinstrimanninum Henri Brisson.

Forsetatíð Faure einkenndist af Dreyfusmálinu, sem skipti Frökkum í tvær fylkingar með eða á móti Alfred Dreyfus. Varnarritið J’accuse eftir Émile Zola sem gagnrýndi meðferðina á Dreyfus var í formi opins bréfs sem var stílað sérstaklega á Faure forseta. Faure var sjálfur andsnúinn því að mál Dreyfusar yrði tekið upp á ný þar sem honum þótti það ekki samræmast lögum, en dagbækur hans sýna þó fram á að Faure var sjálfur sannfærður um sakleysi Dreyfusar.

Faure lést í embætti eftir fjögur ár á forsetastól. Af þeim fjórum forsetum Frakklands sem hafa látist í embætti er Faure sá eini sem lést í forsetabústaðnum í Élysée-höll. Faure lést úr heilablóðfalli í faðmi hjákonu sinnar, Marguerite Steinheil, aðeins klæddur vestinu einu saman.[1][2] Franskir fjölmiðlar komust svo að orði að Faure hefði látist úr því að „fórna of miklu til Venusar“, þ.e.a.s. ofkeyrt sig í ástarleik með hjákonunni. Aðrir vísuðu því á bug og héldu því fram að Faure hefði dáið af eðlilegum orsökum.[3]

Tilvísanir[breyta | breyta frumkóða]

  1. Christophe Deloire, Christophe Dubois, Sexus Politicus, Albin Michel, 2006, bls. 56.
  2. „1899 : une fellation présidentielle à l'Élysée". . 16. febrúar 2012..
  3. Christian Delporte, Michael Palmer, Denis Ruellan „Presse à scandale, scandale de presse". ., bls. 51.


Fyrirrennari
Jean Casimir-Perier
Forseti Frakklands
17. janúar 189516. febrúar 1899
Eftirmaður
Émile Loubet