Vincent Auriol

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Vincent Auriol

Vincent Auriol (27. ágúst 1884 – 1. janúar 1966) var franskur stjórnmálamaður og forseti Frakklands frá 1947 til 1954. Hann var fyrsti forseti fjórða franska lýðveldisins.

Auriol var sósíalisti og meðlimur í stjórnmálaflokknum Section Française de l'Internationale Ouvrière (SFIO). Hann var fjármálaráðherra Frakklands frá 1936 til 1937 í ríkisstjórn góðvinar síns Léon Blum og innsiglisstjóri frá 1937 til 1938 í þriðju og fjórðu ríkisstjórnum Camille Chautemps.

Auriol var einn af 80 þingmönnum sem kusu gegn því að Philippe Pétain yrðu veitt neyðarvöld í kjölfar hernáms Þjóðverja á Frakklandi í seinni heimsstyrjöldinni. Hann var því settur í stofufangelsi en slapp úr haldi árið 1942 og gekk til liðs við frönsku andspyrnuna. Hann barðist með andspyrnuhreyfingunni í eitt ár en flúði síðan til London og gerðist fulltrúi sósíalista á ráðstefnu frjáls Frakklands sem Charles de Gaulle skipulagði í Algeirsborg. Eftir frelsun Frakklands undan hernáminu varð Auriol ríkisráðherra í bráðabirgðastjórn de Gaulle. Hann varð jafnframt forseti stjórnlagaþingsins sem samdi stjórnarskrá fjórða franska lýðveldisins.

Árið 1946 var Auriol kjörinn forseti Frakklands og gegndi því embætti til ársins 1954. Sem forseti reyndi Auriol að skapa jafnvægi milli Gaullista og sósíalista og þurfti að glíma við fjölmargar stjórnarkreppur. Hann sóttist ekki eftir endurkjöri þegar kjörtímabilinu lauk árið 1954.

Tengill[breyta | breyta frumkóða]

Wikimedia Commons er með margmiðlunarefni sem tengist


Fyrirrennari
Léon Blum (sem formaður bráðabirgðastjórnar)
Forseti Frakklands
1947 — 1954
Eftirmaður
René Coty