Bandarísku Jómfrúaeyjar

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu

Fara á: flakk, leita

Bandarísku Jómfrúaeyjar (eða Bandarísku Jómfrúreyjar eða Bandarísku Meyjaeyjar) eru eyjaklasi austan við Púertó Ríkó sem tilheyra Bandaríkjunum. Þær eru hluti Hléborðseyja, sem eru nyrðri hluti Litlu-Antillaeyja. Stærstu eyjarnar eru fjórar; St. Thomas, St. John, St. Croix og Water Island. Auk þeirra eru margar smærri eyjar.

[breyta] Saga

Danska Vestur-Indíafélagið settist að á St. Thomas árið 1672, á St. John árið 1694 og keypti svo St. Croix af Frökkum 1733. Árið 1754 urðu Dönsku Vestur-Indíur dönsk krúnunýlenda. Höfuðborgin Charlotte Amalie á St. Thomas fékk nafn sitt 1692 eftir Charlotte Amalie af Hessel-Kassel drottningu Danmerkur, eiginkonu Kristjáns V Dana- og Noregskonungs frá 1670 til 1699.

Eyjarnar voru dönsk nýlenda (Dönsku Vestur-Indíur) frá 1754, en í fyrri heimsstyrjöldinni ákváðu Danir að verða við kauptilboði Bandaríkjanna og seldu eyjarnar fyrir 25 milljónir Bandaríkjadala. Dönsk stjórnvöld óttuðust að Bandaríkin tækju eyjarnar með valdi ef svo færi að Danmörk yrði hertekin af Þjóðverjum í stríðinu.

[breyta] Stjórnmál

Bandarísku Jómfrúaeyjar kjósa einn þingmann í fulltrúadeild bandaríska þingsins sem hefur ekki atkvæðisrétt á þinginu. Íbúar eyjanna hafa heldur ekki kosningarétt til forseta Bandaríkjanna.