Páll 1. Rússakeisari

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search
Páll 1. Rússakeisari

Páll 1. (Па́вел I Петро́вич á kyrillísku letri; Pavel Petrovich á rússnesku) (1. október 1754 – 23. mars 1801) var keisari Rússlands frá 1796 til 1801. Hann var opinberlega eini sonur Péturs 3. og Katrínar miklu en Katrín gaf í skyn að hann væri raun sonur ástmanns hennar, Sergei Saltykov (sem var einnig kominn af Rómanov-ættinni, nánar tiltekið af systur fyrsta Rómanov-keisarans, Tatíönu Fjódorovnu Rómanóvu).[1]

Páll lifði í skugga móður sinnar mestalla ævi sína. Keisaratíð hans entist aðeins í fimm ár og endaði með því að hann var myrtur af samsærismönnum. Á valdatíð sinni setti hann ný lög um erfðaröðina af rússnesku krúnunni sem voru við lýði þar til rússneska keisaradæmið leið undir lok árið 1917.

Frá 1799 til 1801 var hann formlega stórmeistari Jóhannesarriddaranna og skipaði byggingu ýmissa maltneskra hásæta.[2]

Tilvísanir[breyta | breyta frumkóða]

  1. Zagare, Liena. „Dangerous Liaisons". (Arts+). The New York Sun.: 15. Skoðað 17. febrúar 2016. „[...] it is very strongly suggested, that the later Romanovs were not, in fact, Romanovs."
  2. „Мальтийский орден". Encyclopaedia of Saint Petersburg.


Fyrirrennari:
Katrín 2.
Rússakeisari
(17961801)
Eftirmaður:
Alexander 1.