Katrín Thoroddsen

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search

Katrín Thoroddsen (1896-1970) var læknir og þriðja íslenska konan sem kosin var á Alþingi. Hún stundaði fyrst íslenskra kvenna héraðslæknastörf árin 1924-1926 í Flateyjarhéraðssókn en hún varð sérfræðingur í barnasjúkdómum 1927 eftir að hafa stundað nám víða í Evrópu.[1]

Árin 1955-1961 var Katrín yfirmaður barnadeildar Heilsuverndarmiðstöðvar Reykjavíkur og tók þar að auki að sér forystu ungbarnaverndar Líknar. Hún gaf frá sér töluvert af efni um almenna heilsuvernd, barnasjúkdóma og meðferð ungbarna.[1]

Eitt af hennar helstu baráttumálum var notkun getnaðarvarna og takmarkanir barneigna[2] en hún hélt erindi um málefni sem síðar var gefin út á bók undir nafninu: Frjálsar ástir. Erindi um takmarkanir barnseigna.

Katrín var virk í Kvenréttindafélagi Íslands og var meðal annars formaður Menningar- og minningarsjóðs kvenna.[1]

Hún tók einnig virkan þátt í stjórnmálum og sat á Alþingi árin 1946 - 1949, var m.a. 2. varaforseti Sameinaðs þings 1946.[2]

Tilvísanir[breyta | breyta frumkóða]

  1. 1,0 1,1 1,2 Ártöl og áfangar í sögu íslenskra kvenna. Kvennasögusafn Íslands. 1998. bls. 19.
  2. 2,0 2,1 Arnþór Gunnarsson (1990). „Kona í karlaveröld - Þáttur Katrínar Thoroddsen í jafnréttisbaráttu íslenskra kvenna 1920-1960“. Sagnir, 11 árgangur.