Eystrasaltsráðið

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita

Eystrasaltsráðið (Enska: Council of Baltic Sea States, CBSS) var stofnað í Kaupmannahöfn árið 1992 af þáverandi utanríkisráðherra Danmerkur og Þýskalands. Skrifstofa ráðsins hefur aðsetur í Stokkhólmi. Ísland gerðist aðili að Eystrasaltsráðinu árið 1995 sem er samstarfsvettvangur 11 ríkja (Danmerkur, Finnlands, ÍslandsEistlands, Lettlands, Litháens, Noregs, Póllands, Rússlands, Svíþjóðar og Þýskalands, auk Evrópusambandsins). Þar fer fram faglegt samstarf aðildarríkjanna um fjölbreytt málefni á borð við mansal, barnavernd, almannavarnir og sjálfbæra þróun, auk þess sem það er vettvangur fyrir stjórnmálalegt samstarf. Samkvæmt stefnuyfirlýsingu frá 2014 vinnur ráðið að þremur langtímamarkmiðum um öryggi, sjálfbærni og samheldni svæðisins. Ísland hefur um árabil verið leiðandi í starfi ráðsins á sviði barnaverndar með þátttöku Barnaverndarstofu og hefur barnahúsum að íslenskri fyrirmynd víða verið komið á fót í aðildarlöndunum. Þá hefur Ísland talað fyrir jafnréttisáherslum í öllum málaflokkum sem eru til umfjöllunar í ráðinu.

Formennska Íslands 2016 - 2017[breyta | breyta frumkóða]

Ísland gegndi formennsku í Eystrasaltsráðinu frá til loka júní 2017 og var hún leidd af Utanríkisráðuneyti Íslands en naut fulltingis annarra ráðuneyta og stofnana. Þátttaka í svæðisbundnu samstarfi, líkt og Eystrasaltsráðinu, er liður í því meginhlutverki utanríkisþjónustunnar að gæta hagsmuna Íslands á alþjóðavettvangi og grannsvæðum. Á formennskuárinu lagði Ísland sérstaka áherslu á lýðræði, jafnrétti og málefni barna.

Fundur aðildarríkjanna í júní 2017[breyta | breyta frumkóða]

Utanríkisráðherrar aðildarríkja Eystrasaltsráðsins funduðu í Hörpu í Reykjavík þann 20. júní 2017, í boði Guðlaugs Þórs Þórðarsonar utanríkisráðherra. Fundurinn markaði lok formennskuárs Íslands í ráðinu, en á fundinum komu ráðherrar allra ríkjanna saman til fundar í fyrsta skipti í fjögur ár. Auk ráðherra aðildarríkjanna 11, tók fulltrúi Evrópusambandsins einnig þátt í fundinum. Á meðal fundarefna voru framtíð svæðisins, svæðisbundin innleiðing heimsmarkmiða Sameinuðu þjóðanna, almannavarnir og samstarf um rannsóknir og nýsköpun. Þá voru áherslumál formennsku Íslands til umræðu. Sigmar Gabriel, utanríkisráðherra Þýskalands, sagði um fundinn að með honum hefði Íslendingum tekist að binda enda á margra ára tímabil sem hafi einkennst af samskiptaleysi ríkjanna vegna innrásar Rússa á Krímskaga og átakanna í Austur-Úkraínu.[1]

Tengt efni[breyta | breyta frumkóða]

Norræna ráðherranefndin

Norðurlandaráð

Evrópuráðið

Tenglar[breyta | breyta frumkóða]