Fara í innihald

Stríð Sovétríkjanna og Póllands

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stríð Sovétríkjanna og Póllands

Hermenn í skotgröf í orrustunni við Niemen.
Dagsetning14. febrúar 1919[1] – 18. mars 1921
(2 ár, 1 mánuður og 4 dagar)
Staðsetning
Niðurstaða

Pólskur sigur

  • Útþensla Sovétmanna til vesturs stöðvuð
  • Sovétmönnum mistekst að breiða kommúnisma til Evrópu
  • Austurlandamæri Póllands tryggð handan við Curzon-línuna sem Vesturlönd höfðu lagt
  • Riga-sáttmálinn undirritaður
Breyting á
yfirráðasvæði
Stríðsaðilar
  • Rússland Sovétlýðveldið Rússland
  •  Sovétlýðveldið Úkraína
Stuðningur:
Leiðtogar
Fjöldi hermanna
Snemma árs 1919: ~50.000[3]
Sumarið 1920:
800.000–950.000[4]
Snemma árs 1919: ~80.000[5]
Sumarið 1920:
Í kringum 1.000.000[6]
Úkraína: 20.000[7]
Rússneskir sjálfboðaliðar: 20.000[7]
Mannfall og tjón
Alls tilkynnt: 140.000–145.000
u. þ. b. 60.000 látin[8]
óþekktur fjöldi særðra
u. þ. b. 80.000–85.000 teknir höndum[9]
Alls tilkynnt: 212.420
47.551 látin
113.518 særð
51.351 tekin höndum eða týnd[10][11][12]

Stríð Sovétríkjanna og Póllands (febrúar 1919 – mars 1921) var stríð milli Rússlands og Sovéska sósíalíska lýðveldisins Úkraínu annars vegar og Póllands og Alþýðulýðveldisins Úkraínu hins vegar. Stríðið var afleiðing árekstra í útþenslustefnu ríkjanna. Pólland reyndi að tryggja sér landsvæði sem það hafði tapað seint á 18. öld. Sovétríkin stefnu á að halda yfirráðum yfir þessu sama landsvæði sem hafði tilheyrt Rússneska keisaradæminu fram að fyrri heimsstyrjöldinni. Bæði ríkin lýstu yfir sigri í stríðinu.

Landamæri Rússlands og Póllands höfðu ekki verið skilgreind í Versalasamningunum og ýmsir atburðir undir lok styrjaldarinnar og í kjölfar hennar ógnuðu stöðugleika í Austur-Evrópu: Rússneska byltingin 1917 og hrun Rússneska, Þýska og Austurríska keisaraveldisins; Borgarastríðið í Rússlandi; brotthvarf miðveldanna frá austurvígstöðvunum; og tilraunir Úkraínu og Hvíta-Rússlands til að öðlast sjálfstæði. Józef Piłsudski, leiðtogi Pólverja, taldi að rétti tíminn væri til þess að færa út landamæri Póllands í austurátt svo langt sem hægt væri og þanning mætti varna gegn uppgangi þýskrar og rússneskrar heimsveldisstefnu. Lenín leit aftur á móti á Pólland sem brúna sem Rauði herinn yrði að fara yfir til að geta komið kommúnistum í Þýskalandi til hjálpar og öðrum byltingaröflum í Vestur-Evrópu.

Undir árslok 1919 hafði pólskum hersveitum tekist að ná yfirráðum yfir stórum hluta að Vestur-Úkraínu. Bolsévikar höfðu á sama tíma náð yfirhöndinni í borgarastríðinu í Rússlandi. Vorið 1920 náðu sovéskar hersveitir að brjóta á bak aftur pólska herinn og hrekja hann alla leið aftur til höfuðborgarinnar Varsjár. Í Vestur-Evrópu vaknaði ótti við sovéskar hersveitir sem nálguðust óðum landamæri Þýskalands. Um mitt sumarið var útlið fyrir að Varsjá myndi falla en um miðjan ágúst höfðu pólskar hersveitir betur í Orrustunni um Varsjá og sneru vörn í sókn. Þá hófu Sovétmenn friðarumleitanir og stríðinu lauk með vopnahléi sem tók gildi í október 1920. Friðarsamningarnir, Riga-sáttmálinn, var undirritaður 18. mars 1921 en þar var kveðið á um skiptingu landsvæðisins sem deilt var um.

  • Chwalba, Andrzej (2020). Przegrane zwycięstwo. Wojna polsko-bolszewicka 1918–1920 (pólska). Wołowiec: Wydawnictwo Czarne. ISBN 978-83-8191-059-0.
  • Davies, Norman Richard (2003) [1972]. White Eagle, Red Star: the Polish-Soviet War, 1919–20 (New. útgáfa). New York: Pimlico / Random House Inc. ISBN 978-0-7126-0694-3.

Neðanmálsgreinar

[breyta | breyta frumkóða]
  1. Orrustan við Daugavpils
  2. 1 2 Sjálfboðaliðar

Tilvísanir

[breyta | breyta frumkóða]
  1. Chwalba 2020, bls. 13.
  2. „Rumunia – zapomniany sojusznik“ [Rúmenía – gleymdur bandamaður]. Chwała Zapomniana (pólska). 6. mars 2019.
  3. Davies 2003, bls. 39.
  4. Davies 2003, bls. 142.
  5. Davies 2003, bls. 41.
  6. Czubiński 2012, bls. 115–118.
  7. 1 2 Bilans wojny polsko-bolszewickiej. Liczba żołnierzy, zabici, ranni i wzięci do niewoli
  8. Rudolph J. Rummel (1990). Lethal politics: Soviet genocide and mass murder since 1917. Transaction Publishers. bls. 55. ISBN 978-1-56000-887-3. Sótt 5. mars 2011.
  9. Chwalba 2020, bls. 306–307.
  10. Chwalba 2020, bls. 279–281.
  11. Davies, Norman (1972). White eagle, red star: the Polish-Soviet war, 1919–20. Macdonald and Co. bls. 247. ISBN 978-0356040134. Sótt 23 október 2011 gegnum Google Books.
  12. Karpus, Zbigniew, Alexandrowicz Stanisław, Waldemar Rezmer, Zwycięzcy za drutami. Jeńcy polscy w niewoli (1919–1922). Dokumenty i materiały (Sigurvegarar á bak við gaddavír: Pólskir stríðsfangar 1919–1922: Skjöl og gögn), Toruń, Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, 1995, ISBN 978-83-231-0627-2.