Sanskrít

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Sanskrít
संस्कृतम् saṃskṛtam
Málsvæði Indlandi og Nepal
Heimshluti Suðaustur-Asía
Fjöldi málhafa Uþb. 50.000
Sæti Á ekki við
Ætt Indóevrópskt
 Indóírönskt
  Indóarískt
   Sanskrít
Opinber staða
Opinbert
tungumál
Indland
Stýrt af engum
Tungumálakóðar
ISO 639-1 sa
ISO 639-2 san
SIL SKT
ATH: Þessi grein gæti innihaldið hljóðfræðitákn úr alþjóðlega hljóðstafrófinu í Unicode.

Sanskrít (devanagarí: संस्कृता वाक्) er klassískt indverskt tungumál, helgisiða tungumál í búddisma, hindúatrú og jaínisma auk þess að vera eitt af 22 opinberum helgisiðatungumálunum Indlands. Það hefur sömu stöðu í Nepal.

Staða þess í menningarheimi Suðaustur-Asíu er álík stöðu latínu og grísku í Evrópu og á Miðjarðarhafssvæðinu og mörg nútímamál á meginlandi Indlands hafa þróast út frá sanskrít.

Svo sem geta má nærri um mál sem teygir sig nokkuð á landi og í tíma er greint á milli nokkurra forma; vedísk sanskrít er elst og kennd við helgirit hindúa, Rigveda, Samaveda, Yajurveda & Atharvaveda. Epísk sanskrít er kölluð mál sagnljóðabálka (Ramayana & Mahabharata) frá 8 f.Kr. - 1 e.Kr. Klassísk sanskrít hefur lifað áfram til þessa dag sem ritmál eftir að hafa dagað uppi sem daglegt talmál.

Greint er á milli eintölu, fleirtölu og tvítölu í hvort tveggja beygingu nafnorða og sagnorða.

Föll nafnorða eru 8: nefnifall, þolfall, þágufall, eignarfall, tækisfall, staðarfall, ávarpsfall og siptifall. Enginn einföldun á sér stað í föllum frá vedískri sanskrít til klassískrar en hinsvegar einfaldast sagnbeygingar að mun, viðtengingarháttur til dæmis horfið eða fallið saman við boðhátt.

  Þessi tungumálagrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.