Lærdómsöld
Lærdómsöld er tímabil í sögu Íslands sem er einkum vísað til í tengslum við menningarsögu. Hún nær frá siðaskiptum til upplýsingaraldar, eða frá 1550 til 1770. Nafnið vísar til þess að fornmenntastefnan ruddi sér til rúms með endurnýjuðum áhuga á gömlum íslenskum bókmenntum. Prentverk var rekið á vegum biskupsstólanna en lok tímabilsins miðast við stofnun Hrappseyjarprents. Hugtakið var fyrst sett fram af Sigurði Nordal árið 1924.[1]
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ Sigurður Nordal (1924). „Samhengið í íslenskum bókmenntum“. Íslenzk lestrarbók 1400-1900. bls. ix–xxxii.
| Miðaldir |
|  |
|---|---|---|
| Nýöld |
| |
| Nútími |
| |
