Stórfurstadæmið Litháen

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search
Kort sem sýnir Pólsk-litháíska samveldið árið 1619

Stórfurstadæmið Litháen (litháíska: Lietuvos Didžioji Kunigaikštystė, hvítrússneska: Вялі́кае Кня́ства Літо́ўскае (ВКЛ), úkraínska: Велике Князівство Литовське (ВКЛ), pólska: Wielkie Księstwo Litewskie) var ríki við Eystrasaltið frá 12. öld fram á 18. öld. Litháar stofnuðu furstadæmið á fyrri hluta 12. aldar til að bregðast við ágangi Sverðbræðra og náði það brátt yfir það land sem í dag heitir Litháen auk stórs hluta þess sem nú er Hvíta-Rússland. Árið 1386 gekk stórfurstadæmið í konungssamband við Pólland (Pólsk-litháíska bandalagið), einkum vegna uppgangs Stórfurstadæmisins Moskvu. Tæpuum tveim öldum síðar, árið 1569, varð stórfurstadæmið sjálfstæður hluti af Pólsk-litháíska samveldinu þar til hið síðarnefnda liðaðist í sundur árið 1795.

Wikimedia Commons er með margmiðlunarefni sem tengist


Magnus Ducatus Lithuania, Tobias Lotter, 1780
  Þessi sögugrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.