Fara í innihald

Síðara franska keisaradæmið

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Franska keisaradæmið
Empire français
Fáni Skjaldarmerki
Kjörorð:
Liberté, égalité, fraternité (Franska)
Frelsi, jafnrétti, bræðralag
Þjóðsöngur:
Partant pour la Syrie
„Á leið til Sýrlands“
Höfuðborg París
Opinbert tungumál Franska
Stjórnarfar
Keisari Napóleon 3. (1852–1870)
'
  Stofnun14. janúar 1852 
  Upplausn4. september 1870 
Flatarmál
  Samtals

1.000.000 km²
Gjaldmiðill Franskur franki

Síðara franska keisaradæmið (le Second Empire á frönsku) var stjórnkerfi Frakklands sem varð til þann 2. desember 1852 þegar Louis-Napoléon Bonaparte, forseti Frakklands, framdi valdarán og lýsti sig Napóleon 3. Frakkakeisara. Ríkið kom í stað annars franska lýðveldisins en þriðja franska lýðveldið tók við þegar það leið undir lok.

Sögu síðara keisaradæmisins er venjulega skipt í tvennt. Gerræðislegt stjórnarfar Napóleons 3. einkenndi fyrra tímabilið sem stóð frá 1852 til 1860. Á síðara tímabilinu, frá 1860 til 1870, var reynt að gera ríkið að „frjálslyndu keisaradæmi“.[1]

Síðara keisaradæmiðleið undir lok þann 4. september 1870 eftir orrustuna við Sedan í fransk-prússneska stríðinu. Þar biðu Frakkar ósigur fyrir Prússum undir stjórn Otto von Bismarck kanslara Prússlands og Napóleon 3. var handtekinn. Í kjölfarið var stofnað lýðveldi í París sem hélt stríðinu áfram um skamma hríð.

Tilvísanir

[breyta | breyta frumkóða]
  1. Guy Antonetti, Histoire contemporaine politique et sociale, Paris, PUF, 1986, bls. 269.