Heildun
Heildun (einnig þekkt sem tegrun úr enska orðinu integration, sjá samheiti innan stærðfræðinnar) er sú stærðfræðilega aðgerð sem notuð er í örsmæðareikningi til þess að finna markgildi allra yfir- og undirsumma falls á tilteknu bili. Þetta þýðir, í stuttu máli, að verið er að reikna flatarmál svæðisins á milli ferils fallsins og x-ássins (á tilteknu bili).
Heildun, í sínu einfaldasta formi, gengur út á að reikna ákveðið heildi á tilteknu bili með því að finna fyrst stofnfall fallsins sem heilda skal og taka síðan mismun stofnfallsins í endapunktum bilsins.
Dæmi: Fallið, sem heilda skal,:
, á sér stofnfall,
, þar sem c er óskilgreindur fasti.
(Athuga ber að ekki er unnt að finna stofnfall nema í undantekningartilvikum.)
Heildunartáknið er í rauninni stílfært S og stendur fyrir latneska orðið ‚summa‘ en Leibniz skóp þetta tákn.
Andhverfa heildunar nefnist deildun.
Heildunarreglur [breyta]
- Náttúrlega vísisfallið breytist ekki þegar að það er heildað:
- Náttúrulegur logri heildast þannig:
- Hlutheildun er þannig:
- Rúmmál snúðs fallsins
um X-ás er fundið með reglunni:
Dæmi [breyta]
Heildum fallið
með tilliti til x. Það er ritað þannig:
Vegna þess að það er óþægilegt að heilda fallið á þessu formi skal umrita það þannig:
Þá getum við heildað skv reglunni:
þannig að:
svo niðurstaðan er:



um X-ás er fundið með reglunni:




