Fara í innihald

Stefán Benediktsson

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stefán Benediktsson
Alþingismaður
frá til  kjördæmi    þingflokkur
1983 1986  Reykv.  Band. jafnaðarm.
1986 1987  Reykv.  Alþýðufl.
Persónulegar upplýsingar
Fæddur20. október 1941 (1941-10-20) (84 ára)
Reykjavík
StjórnmálaflokkurAlþýðuflokkurinn (til 1983, 1986–2000)
Bandalag jafnaðarmanna (1983–1986)
Samfylkingin (frá 2000)
Börn7
HáskóliTækniháskólinn í Aachen(de; en)
StarfArkitekt, alþingismaður, þjóðgarðsvörður og listasögukennari
Æviágrip á vef Alþingis

Stefán Benediktsson (f. 20. október 1941) er íslenskur arkitekt, fyrrverandi alþingismaður og þjóðgarðsvörður í Skaftafelli.

Foreldrar og menntun

[breyta | breyta frumkóða]

Stefán fæddist í Reykjavík og foreldrar hans eru Benedikt Stefánsson (1903–1975) stjórnarráðsfulltrúi og Steinunn Árnadóttir (1911–2006) húsfreyja.

Stefán gekk í Austurbæjarskóla og tók landspróf í Gagnfræðaskóla Austurbæjar (Gaggó Aust). Hann fór í Menntaskólann í Reykjavík en hætti eftir þriðja bekk og fór til sjós. Eftir tæp tvö ár á sjó settist hann aftur í fjórða bekk, féll en tók svo fjórða og fimmta bekk utan skóla á einu ári og lauk stúdentsprófi árið 1962.

Sama ár fór hann um haustið til Aachen í Þýskalandi til að stunda nám í arkitektúr og húsgerðalist við Tækniháskólann í Aachen(de; en). Með styrkjum stundaði hann námið til ársins 1971, þegar hann lauk arkitektsprófi frá skólanum og um haustið flutti hann aftur heim til Íslands.[1]

Starfsferill

[breyta | breyta frumkóða]

Stefán starfaði sem arkitekt hjá Gesti Ólafssyni áður en hann rak sína eigin Arkitektastofu með Pálmari Ólasyni á árunum 1975–1985. Samhliða arkitektstörfunum kenndi hann listasögu við Menntaskólann í Reykjavík á árunum 1972–1984.

Eftir að Stefán hætti þingstörfum árið 1987 starfaði hann sem ráðgjafi í byggingamálum á vegum menntamálaráðuneytisins. Árið 1988 var hann skipaður þjóðgarðsvörður í Skaftafelli og hann sinnti því til ársins 1999. Frá 2000–2006 starfaði hann hjá Umhverfisstofnun í Reykjavík og frá 2006–2009 við Vatnajökulsþjóðgarð. Síðan hefur hann verið sjálfstæður ráðgjafi í byggingar- og skipulagsmálum.[1]

Stjórnmála-, félags- og trúnaðarstörf

[breyta | breyta frumkóða]

Stefán tók þátt í stofnun Bandalags jafnaðarmanna og skipaði 3. sætið á lista flokksins í Reykjavíkurkjördæmi í Alþingiskosningunum 1983. Hann náði ekki kjöri, [2] en settist inn á þing eftir fráfall Vilmundar Gylfasonar, sem lést áður en þing kom saman. Stefán gekk í Alþýðuflokkinn ásamt tveimur af fjórum þingmönnum Bandalags jafnaðarmanna árið 1986. Hann gaf ekki kost á sér til endurkjörs fyrir Alþingiskosningar 1987.

Kjörtímabilið á þingi var Stefán 1. varaforseti efri deildar þingsins. Hann sat einnig í Norðurlandaráðinu á árunum 1983–1986 og Vestnorræna þingmannaráðinu frá 1985–1987. Árið 1984 var hann kjörinn í samstarfsnefnd með Færeyingum og Grænlendingum um sameiginleg hagsmunamál.

Stefán var viðriðinn borgarmálefni á vegum Alþýðuflokksins á árunum 1974–1982 og síðar Samfylkingarinnar á árunum 2006–2018. Hann var formaður byggingarnefndar Borgarleikhússins frá 1981–1982.[3] Hann hefur setið í Umhverfis- og skipulagsráði Reykjavíkur, Skóla- og frístundaráði, Velferðarráði, Íþrótta- og tómstundaráði, Hverfisráði Hlíða og Menningar- og ferðamálaráði.

Stefán var ritari deildar sjálfstætt starfandi arkitekta frá 1982–1990, formaður Arkitektafélagsins á árunum 1988–1990 og varaformaður fulltrúaráðs Alþýðuflokksins 1987.[1][4]

Fyrri kona Stefáns var Guðrún Drífa Kristinsdóttir (f. 1940) en þau skildu. Börn þeirra eru Benedikt (f. 1964), Kristinn (f. 1969), Sigurveig Margrét (f. 1973) og Steinunn María (f. 1981). Seinni kona hans var Birna Björg Berndsen (f. 1963) félagsfræðingur en þau skildu einnig. Börn þeirra eru Arndís Björg (f. 1984), Brynjólfur (f. 1991) og Ástráður (f. 1993). Stefán býr nú með Hjördísi Gísladóttur (f. 1947), fyrrverandi framkvæmdastjóra Græns kostar.[1]

Tílvísanir

[breyta | breyta frumkóða]
  1. 1 2 3 4 „Dagfarsprúður krati og náttúrubarn“. Morgunblaðið. 20. október 2016. Sótt 6. júní 2025.
  2. „Reykjavík 1983“. Kosningasaga.
  3. Alþingi, - Stefán Benediktsson - Æviágrip (skoðað 8. júní 2025)
  4. „Stefán Benediktsson“. Dagblaðið Vísir. 20. september 1987.