Marie-Louise af Austurríki

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Marie-Louise sem keisaraynja Frakka.

Marie-Louise (12. desember 1791 – 17. desember 1847), fullu nafni Maria Ludovica Leopoldina Francisca Theresa Josepha Lucia af Habsborg-Lorraine, erkihertogaynja Austurríkis, prinsessa Ungverjalands og Bæheims, var önnur eiginkona Napóleons Bónaparte Frakkakeisara. Sem slík var hún keisaraynja Frakka frá 1810 til 1814 og síðan hertogaynja í Parma til dauðadags.

Marie-Louise var elsta dóttir Frans 2. keisara hins Heilaga rómverska ríkis. Hún var gift Napóleon Bónaparte árið 1810 sem hluti af friðarsáttmála milli Frakka og Austurríkismanna eftir tap hinna síðarnefndu í orrustunni við Wagram árið 1809.

Þegar Marie-Louise settist að í Tuileries-höll sem keisaraynja fór henni fljótt að lynda ný staða sín þótt Frakkar kynnu illa við hana. Þó fannst henni hún aldrei eiga heima í þessu landi, þar sem frænka hennar Marie Antoinette, kona Loðvíks 16. hafði glatað lífi undir fallöxi tuttugu árum fyrr.

Eftir ósigur Napóleons gegn fjórða bandalaginu ákvað Marie-Louise að fylgja honum ekki í útlegð til eyjarinnar Elbu heldur fara ásamt syni þeirra til hirðarinnar í Vín. Þegar Napóleon sneri aftur til valda í hundrað daga næsta ár ákvað keisaraynjan að vera trú fjölskyldu sinni frekar en eiginmanni til þess að gæta hagsmuna sonar síns. Á Vínarfundinum var Marie-Louise veitt hertogaynjutign í Parma, Plaisance og Guastalla. Þá var hún aðeins 24 ára.

Marie-Louise var harðlega gagnrýnd af Frökkum fyrir að yfirgefa Napóleon um leið og gæfan snerist gegn honum. Hún varð hins vegar afar vinsæl meðal íbúa Parma síðar meir og var þar kölluð „hertogaynjan góða“.

Heimild[breyta | breyta frumkóða]