Fjalla-Eyvindur

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita

Fjalla-Eyvindur Jónsson (f. 1714, d. fyrir 1783) er einn þekktasti útilegumaður Íslandssögunnar og var raunveruleg persóna sem uppi var á 18. öld. Hann var fæddur árið 1714 í Hlíð í Hrunamannahreppi í Árnessýslu og foreldrar hans voru Jón Jónsson bóndi og Ragnheiður Eyvindsdóttir húsfreyja þar á bæ.

Kona Fjalla-Eyvindar sem lá úti með honum var Halla Jónsdóttir frá Hrafnsfjarðareyri í Jökulfjörðum við Djúp. Þau höfðu bústaði víða um land, m.a. á Hveravöllum og í Drangavík á Ströndum. Dómsskjöl sýna að þau hafa átt börn í útlegðinni sem dóu ung en Eyvindur átti einn son áður en hann lagðist út. Leiði Fjalla-Eyvindar og Höllu er merkt á Hrafnsfjarðareyri.

Um Fjalla-Eyvind og Höllu er til mikið af þjóðsagnaefni og einnig töluverðar sögulegar heimildir. Þau eru aðalpersónur í leikriti Jóhanns Sigurjónssonar, Fjalla-Eyvindur: Leikrit í fjórum þáttum, sem sænski leikstjórinn Victor Sjöström gerði kvikmynd eftir 1918.