Íþróttavöllurinn á Melunum

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search


Íþróttavöllurinn á Melunum
Íþróttavöllurinn, ÍVR
Íslandsmótið 1912.jpg
Úr leik Fram og KR á Íþróttavellinum
Fullt nafnÍþróttavöllurinn á Melunum
Staðsetning Reykjavík, Ísland
Hnit 64° 8'39.20"N, 21°57'7.66"W
Byggður1910
Opnaður 11. júní 1911
Endurnýjaður1919
Lokaður1942
Eigandi
YfirborðMöl
Byggingakostnaður10.500 ISK
ArkitektJón Þorláksson
Notendur
Knattspyrnufélögin í Reykjavík
Hámarksfjöldi
Stæðium 200
Stærð
102m x 68m

Gamli Íþróttavöllurinn á Melunum var fyrsti fullgerði knattspyrnuvöllurinn á Íslandi. Hann var vígður árið 1911 en hætt var að leika á honum í efstu deild eftir keppnistímabilið 1925 og var hann lagður niður árið 1942.

Saga vallarins[breyta | breyta frumkóða]

Íþróttavöllurinn við Melana var vígður 11. júní árið 1911, í tilefni 100 ára afmælis Jóns Sigurðssonar 17. júní, 1911, en Íþróttasamband Reykjavíkur stóð að framkvæmdunum. Fyrsta mótið sem var haldið þar var vikulangt íþróttamót Ungmennafélags Íslands, einmitt í tilefni af hundrað ára afmæli Jóns Sigurðssonar. Hið sama ár fór fram leikur milli Fram og KR til þess að kynna knattspyrnuíþróttina fyrir þjóðinni, en það var fyrsti opinberi leikurinn sem fór fram á Íslandi.

Í kringum völlin stóð tveggja metra há bárujárnsgirðing. Norðanmegin við völlin voru áhorfendapallar en engin sæti voru við völlin í fyrstu. Fyrstu endurbæturnar á vellinum voru gerðar árið 1919 þegar danska liðið AB kom í heimsókn. Sæti voru síðan loks byggð við völlinn þegar Hjalti Jónsson fékk leyfi til þess að reisa turn sem rúmaði hann og hans nánustu, eða rúmlega 10 mans. Hjalti gaf vellinum turninn seinna meir og varð hann einhverkonar heiðursstúka forystumanna íþróttasamtakanna í Reykjavík.

Leikið var á vellinum leiktímabilin 1912 - 1925, en vellinum hrakaði mikið seinustu árin. Snemma árs 1925 fauk stór hluti þeirrar girðingar sem stóð umhverfis völlinn í ofsaveðri. Völlurinn þótti hvorki íþróttamönnum né áhorfendum boðlegur og vallarstjórnin treysti sér ekki að leggja í þann kostnað sem þyrfti til, ætti völlurinn að vera nothæfur til knattspyrnuiðkunar aftur þannig að samþykkt var að flytja völlinn brott. Í kjölfarið á þessu var hafist handa að reisa nýjan völl, Melavöllinn, við hlið þess gamla. Völlurinn var lagður niður 1942 eftir að hafa verið notaður í nokkurn tíma fyrir yngri flokka.

Handknúin hringekja var starfrækt á vellinum um nokkurt skeið og naut mikilla vinsælda barna.

Staðsetning[breyta | breyta frumkóða]

Völlurinn náði í norður þar sem nú eru gatnamót Furumels og Hringbrautar, í suður þar sem gatnamót Birkimelar og Hringbrautar eru nú og í austur lág hann alveg upp við Hólavallakirkjugarð, örlítið norðar en Melavöllurinn stóð og Þjóðarbókhlaðan stendur nú.

Heimildir[breyta | breyta frumkóða]

Sigmundur Ó. Steinarsson. 100 ára saga Íslandsmótsins í knattspyrnu (fyrra bindi). KSÍ, 2011.