Tökuorð

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita

Tökuorð er orð, sem fengið er að láni úr öðru tungumáli[1] en hefur lagað sig að hljóð- og beygingarkerfi viðtökumálsins. Nær öll íslensk orð sem byrja á bókstafnum p eru upprunalega tökuorð enda urðu órödduð lokhljóð (eins og p) í frumindóevrópsku að önghljóðum (eins og f) í germönskum málum samkvæmt lögmáli Grimms.

Dæmi um tökuorð[breyta]

Sagnbeyging tökusagna[breyta]

Flestar tökusagnir raða sér í flokk veikbeygðra sagna enda er veika sagnbeygingin einfaldari en sú sterka.

Dæmi[breyta]

  • að bóna
  • að fríka
  • að meika
  • að fíla

Tilvísanir[breyta]

  1. 1,0 1,1 1,2 Hugtakaskýringar - Málfræði
  2. Íslenska- í senn forn of ný bls. 10
  3. Vísindavefurinn:Hvaðan kemur orðið edrú?

Heimildir[breyta]

Tengt efni[breyta]

  Þessi málfræðigrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.