Skráarending
Skráarending er viðskeyti aftan við heiti tölvuskráar sem segir til um í hvaða skráarsniði innihald hennar er. Í flestum stýrikerfum er skráarending aðgreind frá skráarheiti með punkti. Og í t.d. Windows stjórnar skrárendingin hvarð gert er við skrána. Misjafnt er hvað stýrikerfi gera við skráarendingar. Í sumum stýrikerfum (t.d. MS-DOS) eru skráarendingar skilyrði, en í öðrum (t.d. RISC OS) eru þær ekki notaðar, og í t.d. Linux eru skráarendingar stundum notaðar, t.d. fyrir myndir (en ekki keyrsluskrár), en þær tæknileg samt stjórna engu. Sum (eldri) stýrikerfi takmarka fjölda stafa í skráarendingum, oft við þrjá auk punktsins, meðan önnur gera það ekki. Til dæmis eru viðurkenndar skráarendingar fyrir HTML-stiklutexta tvær: .htm og .html þar sem sú fyrri var notuð fyrir stýrikerfi sem ekki leyfa fleiri en þrjá stafi í skráarendingu. Þó Windows leyfi fleiri stafi t.d. .html og .jpeg, sjást oft styttingar .htm og .jpg og í raun í flestum öðrum stýrikerfum líka vegna áhrifa frá Microsoft.
Dæmi um skráarendingar:
.txt | Algeng ending fyrir textaskrár |
.html | Vefsíða (HTML-stiklutexti) |
.c | Forritskóði skrifaður í forritunarmálinu C (.h er líka notað fyrir sumar (header) skrár) |
.png | Mynd á myndasniðinu PNG |
Algengt er að skrár hafi skráarendingu, t.d. .png fyrir myndir eða .jpeg fyrir ljósmyndir. Í Windows eru endingar yfirleitt notaðar fyrir flestar skrár, t.d. .exe fyrir keyrsluskrár (hér áður fyrr .EXE þegar endingar voru oftast með stórum staf, og stundum enn notað). Í Windows skipta stórir eða litlir stafir engu máli og því táknar því endingin .exe og .EXE það sama og stýrir að skráin verður túlkað sem forrit (ef t.d. smellt á). Í mörgum stýrikerfum stjórna endingar engu, t.d. í macOS og Linux (líka fyrir myndir, þó þar oft notað líka), og keyrsluskrár hafa hefðbundið enga endingu. Í Windows er líka farið að fela endingar, þ.e. allt eftir síðasta punkt, en þær eru samt til staðar og stjórna.