E/S Goðafoss
 | |
| Skipstjóri: | Sigurður Gíslason |
| Útgerð: | Eimskipafélag Íslands |
| Þyngd: | 1,542 brúttótonn |
| Lengd: | 72,2 m |
| Breidd: | 11 m |
| Ristidýpt: | 6,4 m |
| Vélar: | |
| Siglingahraði: | 10 sjómílur |
| Tegund: | Farþega- og flutningaskip |
| Bygging: | 1921, Frederikshavns Vaerft & Flydedok, Frederikshavn, Danmörk |
E/S Goðafoss var 1542 lesta eimskip Eimskipafélags Íslands, sem hleypt var af stokkunum 1921 hjá Frederikshavns Vaerft & Flydedok A/S í Frederikshavn í Danmörku.
Seinni heimstyrjöldin
[breyta | breyta frumkóða]Þann 10. nóvember 1944 var skipið á leið heim til Íslands í skipalestinni UR-142 er það kom áhöfninni á SS Shirvan til bjargar eftir að skipið hafði orðið fyrir tundurskeytaárás frá þýska kafbátnum U-300 undir stjórn Fritz Heins. Eftir að hafa bjargað um 20 manns um borð og haldið af stað til Reykjavíkur hæfðu tundurskeyti frá U-300 skipið með þeim afleiðingum að það sökk á skömmum tíma skammt undan Garðskaga. Með Goðafossi fórust 43, en 19 var bjargað og var það mesta manntjón Íslendinga á einum degi í seinni heimsstyrjöldinni.[1][2]
Nokkrum mánuðum síðar, þann 21. febrúar 1945, fórst E/S Dettifoss við Bretlandseyjar, af völdum styrjaldarinnar og með honum 15 manns.
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ Óttar Sveinsson (23 nóvember 2003). „Árásin á Goðafoss“. Útkall - Árás á Goðafoss. Morgunblaðið. bls. 24–25. ISBN 9979956917. Sótt 6 apríl 2026 – gegnum Tímarit.is.
- ↑ „Kafbátur sökti Goðafoss“. Morgunblaðið. 12 nóvember 1944. bls. 1–2, 6, 12. Sótt 6 apríl 2026.
