Sturla

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search
Sturla ♂
Fallbeyging
NefnifallSturla
ÞolfallSturlu
ÞágufallSturlu
EignarfallSturlu
Notkun núlifandi¹
Fyrsta eiginnafn 162
Seinni eiginnöfn 74
¹Heimild: þjóðskrá júlí 2007
Listi yfir íslensk mannanöfn

Sturla er íslenskt karlmannsnafn. Það var eina íslenska karlsmannsnafnið sem endar á -a, en deilir nú þeim sessi með Skúta.og Esra. Sturla merkir: styrjarmaður, óeirinn maður, bardagamaðurinn litli.

Endingin -la er smækkunar- eða gæluending, einkum á kvenkynsorðum, sbr. mey-la = lítil mey, dóttla = lítil dóttir, friðla = ástmær, (seinna með samlögun frilla), og surtla = lítla svört, einkum haft um svartar ær (kýr og hryssur). Surtla er líka haft um skessu, tröllkonu eða stórvaxna, klunnalega og óþrifna kona. En einnig sem gæluheiti um svarta líkkistu. Karlmaður einn var auknefndur meyla og annar að nafni Símon auknefndur skerfla = litli skarfur.

Sturla er fornt á Norðurlöndum, fyrst að því er virðist sem auknefni, en síðar (mjög snemma) skírnarnafn. Stofn orðsins, stur, er náttúrlega skylt styr = ófriður, sbr. nöfnin Sturlaugur (sá sem vígður er orustu, hermaður), Styr(r), Styrgerður (valkyrja), Styrkár og Styrbjörn. Samstofna þessu er sögnin að sturla sem hefur frummerkinguna að koma úr jafnvægi, sbr. þýsku stören (trufla, ónáða) og dönsku styrte (steypast).

Dreifing á Íslandi[breyta | breyta frumkóða]

Gögnin eru unnin upp úr Þjóðskrá Íslands fyrir árabilið 1950-2006. Dökku súlurnar sýna fjölda nafngifta fyrir nafnið sem fyrsta nafn og ljósu súlurnar sem seinna eiginnafn það árið. Hlutfallstölur eru reiknaðar út frá fjölda nafngifta af samþykktum íslenskum nöfnum, hlutfall seinna nafns er reiknað út frá heildarfjölda seinni eiginnafna það árið.


Þekktir nafnhafar[breyta | breyta frumkóða]

Heimildir[breyta | breyta frumkóða]

  • „Mannanafnaskrá“. Sótt 10. nóvember 2005.