Síðrómantíska tímabilið
Síðrómantíska tímabilið eða nýrómantíkin stóð frá miðri 19. öld fram til fyrri hluta 20. aldar. Eftirfarandi fræg tónskáld voru auk margra annarra uppi á þessum tíma: Dvorák, Elgar, Grieg, Mahler, Puccini, Saint-Säens, Sibelius, Vaughan Williams og Wolf.
Upphaf og undirrót síðrómantíkur má rekja til symbólisma sem fram kom í Evrópu í myndlist og bókmenntum seinni hluta 19. aldar. Er sú stefna ein áhrifamesta stefna í ljóðlist 20. aldar og áhrif hennar á Íslandi voru mjög mikil.
Áhrif nýrómantísku stefnunnar komu fram á Íslandi um aldamótin 1900.
Helstu einkenni hennar voru:
- Listformið er ljóð-leikrit
- Áhersla á formið
- Dýrkun á ofurmenninu
- Texti er torræður, tákn og vísanir
- Veruleiki handan hins sýnilega
- Höfundur upphefur sjálfan sig og tilfinningar sínar
- Höfundur er innhverfur, bölsýnn, lífsþreyttur og hefur engan áhuga á félagslegu umhverfi
- Listin fyrir listina
- Ríkt myndmál
- Dagdraumar og tákn
