Ingibjörg Þorbergs syngur fyrir börnin

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search
Ingibjörg Þorbergs syngur fyrir börnin
Forsíða Ingibjörg Þorbergs syngur fyrir börnin

Bakhlið Ingibjörg Þorbergs syngur fyrir börnin
Bakhlið

Gerð EXP-IM 59
Flytjandi Ingibjörg Þorbergs
Gefin út 1959
Tónlistarstefna Dægurlög
Útgáfufyrirtæki Íslenzkir tónar

Ingibjörg Þorbergs syngur fyrir börnin er 45-snúninga hljómplata gefin út af Íslenzkum tónum árið 1959. Á henni syngur og leikur Ingibjörg Þorbergs fjögur barnalög. Platan er hljóðrituð í mono. Upptaka: Ríkisútvarpið. Umslag: Amatörverslunin ljósmyndastofa. Pressun: AS Nera í Osló. Prentun: Alþýðuprentsmiðjan.

Lagalisti[breyta | breyta frumkóða]

  1. Guttavísur - Lag - texti: Bellman - Stefán Jónsson
  2. Stjánavísur - Lag - texti: Ingibjörg Þorbergs - Stefán Jónsson
  3. Aravísur - Lag - texti: Ingibjörg Þorbergs - Stefán Jónsson - Hljóðdæmi 
  4. Börnin við tjörnina - Lag og texti: Jenni Jónsson - Hljóðdæmi 

Aravísur[breyta | breyta frumkóða]

Í viðtali við Ingibjörgu Þorbergs kemur fram að Tage Ammendrup hafi farið þess á leit við hana að hún gerði lag við Aravísur Stefáns Jónssonar.[1] Útkoman varð eitt vinsælasta barnalag síðustu aldar.

Hann Ari er lítill,
hann er átta ára „trítill"
með augu mjög falleg og skær.
Hann er hara sætur,
jafnvel eins, er hann grætur
og hugljúfur, þegar hann hlær.
En spurningum Ara er ei auðvelt að
svara:
Mamma, afhverju er himinninn blár?
— Sendir guð okkur jólin?
— Hve gömul er sólin?
Pabbi, því hafa hundarnir hár?
Bæði pabba og mömmu og afa og
ömmu þreytir endalaust spurninga
suð: — Hvar er sólin um nætur?
— Því er sykurinn sætur?
— Afi, gengdu, hver skapaði guð?
— Hvar er heimsendir, amma?
— Hvað er eilífðin, mamma? Pabbi, af
hverju vex á þér skegg?
— Því er afi svo feitur?
— Því er eldurinn heitur?
— Því eiga ekki hanarnir egg?
Það þykknar í Ara, ef þau ei vilja svara
og þá verður hann ekki rór, svo heldur
en þegja, þau svara og segja:
Þú veizt það er verðurðu stór.
Fyrst hik er á svari, þá hugsar hann Ari
og hallar þá kannske undir flatt og litla
stund þegir, að lokum hann segir:
— Þið eigið að segja mér satt.

Ljóð: Stefán Jónsson

Heimild[breyta | breyta frumkóða]

  1. Morgunblaðið, 27. nóvember 2005, bls. 16.