Ingibjörg Þorbergs - Aravísur

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search
Ingibjörg Þorbergs syngur Aravísur
Forsíða Ingibjörg Þorbergs - Aravísur

Bakhlið Ingibjörg Þorbergs - Aravísur
Bakhlið

Gerð IM 68
Flytjandi Ingibjörg Þorbergs
Gefin út 1954
Tónlistarstefna Dægurlög
Útgáfufyrirtæki Íslenzkir tónar

Ingibjörg Þorbergs syngur Aravísur er 78-snúninga hljómplata gefin út af Íslenzkum tónum árið 1954. Á henni syngur og leikur Ingibjörg Þorbergs tvö barnalög. Platan er hljóðrituð í mono. Upptaka: Ríkisútvarpið. Pressun: AS Nera í Osló.

Lagalisti[breyta | breyta frumkóða]

  1. Aravísur - Lag - texti: Ingibjörg Þorbergs - Stefán Jónsson - Hljóðdæmi 
  2. Börnin við tjörnina - Lag og texti: Jenni Jónsson - Hljóðdæmi 

Ingibjörg og Aravísur[breyta | breyta frumkóða]

Lögin á plötunni voru endurútgefin á 45 snúninga plötu árið 1959 (EXP-IM 59), ásamt Guttavísum og Stjánavísum.

Lagið Aravísur varð eitt ástsælasta barnalag á Íslandi í síðari hluta síðustu aldar og hélst þar allt í hendur; snjallt ljóð Stefáns Jónssonar, fallegt lag og einstaklega fínlegur flutningur Ingibjargar. Í blaðaviðtali við Ingibjörgu kemur þetta fram:[1]

Þeir eru fáir sem ekki þekkja Aravísur sem fjalla um hann Ara sem spurði heil ósköp. „Það vildi þannig til að Tage Ammendrup, sem var með hljómplötuútgáfu, fékk mig til að semja lag og syngja þessar vísur Stefáns Jónssonar. Mig minnir að það hafi verið í kringum 1953 sem ég söng inn á þessa plötu. Á þessum árum þekktist það varla að það kæmi eitthvað út sem eingöngu var ætlað börnum,“ rifjar Ingibjörg upp. Hún samsinnir því að platan hafi orðið vinsæl og mikið verið spiluð.

Ingibjörg fékk sérstök heiðursverðlaun vegna framlags til barnatónlistar á Íslensku tónlistarverðlaununum árið 2003.

Aravísur[breyta | breyta frumkóða]

Hann Ari er lítill,
hann er átta ára „trítill"
með augu mjög falleg og skær.
Hann er hara sætur,
jafnvel eins, er hann grætur
og hugljúfur, þegar hann hlær.
En spurningum Ara er ei auðvelt að
svara:
Mamma, afhverju er himinninn blár?
— Sendir guð okkur jólin?
— Hve gömul er sólin?
Pabbi, því hafa hundarnir hár?
Bæði pabba og mömmu og afa og
ömmu þreytir endalaust spurninga
suð: — Hvar er sólin um nætur?
— Því er sykurinn sætur?
— Afi, gengdu, hver skapaði guð?
— Hvar er heimsendir, amma?
— Hvað er eilífðin, mamma? Pabbi, af
hverju vex á þér skegg?
— Því er afi svo feitur?
— Því er eldurinn heitur?
— Því eiga ekki hanarnir egg?
Það þykknar í Ara, ef þau ei vilja svara
og þá verður hann ekki rór, svo heldur
en þegja, þau svara og segja:
Þú veizt það er verðurðu stór.
Fyrst hik er á svari, þá hugsar hann Ari
og hallar þá kannske undir flatt og litla
stund þegir, að lokum hann segir:
— Þið eigið að segja mér satt.
Ljóð: Stefán Jónsson

Heimildir[breyta | breyta frumkóða]

  1. Fréttablaðið, 1. febrúar 2003, bls. 21.