Dánarbú
Dánarbú er lögaðili sem stofnaður er í kjölfar andláts einstaklings og renna til þess þau réttindi og eignir einstaklingsins sem lög viðkomandi ríkis kveða á um.[1] Vísað er þá til einstaklingsins sem arfleifanda.[2] Eignum og réttindum í dánarbúinu er síðan úthlutað eftir reglum erfðaréttarins í því ríki, þar á meðal samkvæmt erfðaskrá arfleifanda eftir því sem heimilt er.
Á Íslandi
[breyta | breyta frumkóða]Falli einstaklingur frá áður en hann hefur greitt skuldir sínar færast allar fjárhagslegar skuldbindingar hans yfir á dánarbúið. Skuldirnar eru því greiddar af eignum búsins. Að meginreglu eru erfingjar ekki persónulega ábyrgir fyrir skuldunum umfram eignir búsins. Þó verður þeim gert að taka á sig persónulega ábyrgð á skuldum ef þeir kjósa að skipta búinu með einkaskiptum. Ef eignir búsins duga ekki til að greiða allar skuldir í opinberum skiptum verður skiptastjóri að úthluta eignunum til kröfuhafa eins og um þrotabú væri að ræða.[3] Skuldirnar falla niður gagnvart dánarbúinu og erfingjar bera ekki persónulega ábyrgð á þeim.[4][5]
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ „Íðorðabankinn“. idordabanki.arnastofnun.is. Sótt 13 október 2025.
- ↑ „Erfðamál og dánarbú | Ísland.is“. island.is. Sótt 13 október 2025.
- ↑ LOCAL. „Opinber skipti“. Dánarbússkipti. Afrit af upprunalegu geymt þann 19 febrúar 2025. Sótt 14 október 2025.
- ↑ „20/1991: Lög um skipti á dánarbúum o.fl“. Alþingi. Sótt 13 október 2025.
- ↑ „Dánarbú“. Skatturinn - skattar og gjöld. Sótt 13 október 2025.
