Íslenskur fjárhundur
| Íslenskur fjárhundur | ||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Íslenskur fjárhundur | ||||||||||
| Önnur nöfn | ||||||||||
| Íslenskur spísshundur | ||||||||||
| Tegund | ||||||||||
| Vinnuhundur | ||||||||||
| Uppruni | ||||||||||
| Ísland | ||||||||||
| Ræktunarmarkmið | ||||||||||
| ||||||||||
| Notkun | ||||||||||
| Fjárhundur, fjölskylduhundur | ||||||||||
| Lífaldur | ||||||||||
| 11-12 ár | ||||||||||
| Stærð | ||||||||||
| Meðalstór (42-46 cm) (9-14 kg) | ||||||||||
| Tegundin hentar | ||||||||||
| Byrjendum | ||||||||||
| Aðrar tegundir | ||||||||||
| Listi yfir hundategundir |
Íslenskur fjárhundur er tegund spísshunda sem kom til Íslands með landnámsmönnum. Þeir voru þolgóðir og voru notaðir til smölunar. Sjúkdómar léku stofninn illa á 19. öld og á miðri 20. öld var hundurinn í útrýmingarhættu. Hundaræktunarfélag Íslands var stofnað árið 1969 til að varðveita kynið. Ýmis litabrigði eru til en gulur er algengur. Íslenski fjárhundurinn er með vakteðli; er forvitinn og fjörugur og geltir þegar ókunnuga ber að garði. Áberandi stærðarmunur er á hundi og tík.
Skyld afbrigði eru norskur búhundur, hjaltneskur fjárhundur og velskur corgi.
Einkenni
[breyta | breyta frumkóða]Hæð hjá karlhundum 42-48cm, en 38-44 hjá tíkum. Höfuðið er breitt og nokkuð kúpt. Trýnið er frammjótt og frekar stutt. Augun eru miðlungsstór og möndlulaga. Augnlitur er dökkur, en ívið er ljósari á mórauðum og ljósum hundum. Hvarmarnir svartir eða brúnir. Eyrun eru sperrt, breið neðst og enda í broddi. Brjóstkassinn er djúpur og breiður og hálsinn kröftugur. Rófan á að vera hringuð upp á við.[1]
Í menningu
[breyta | breyta frumkóða]Persóna ein í leikritinu Hinrik 5 eftir William Shakespeare minnist á íslenska hundinn og segir: Pish for thee, Iceland dog! thou prick-ear'd cur of Iceland!. Og er þannig í þýðingu Helga Hálfdanarsonar: Svei þér! þú, Íslands eyrnasperrti hundur![2]
Tenglar
[breyta | breyta frumkóða]Heimildir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ Guðrún Petersen (1990). Hundalíf. Líf og saga. bls. 16.
- ↑ William Shakespeare: Leikrit I, bls. 357.