Fara í innihald

Sólbaugur

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Skýringarmynd sem sýnir feril jarðar umhverfis sólu á sólbaugsfletinum.

Sólbaugur nefnist ferill sólar á himni yfir eitt ár miðað við fastastjörnur.[1] Skurðpunktar miðbaugs himins og sólbaugs eru vorpunktur og haustpunktur. Sólbaugur var lengi mikilvægt hugtak í stjörnufræði og undirstaða bæði stjörnuspeki og tímatalsfræði.

Frá athuganda á jörðu niðri virðist sólin ferðast yfir himinhvolfið eftir ákveðinni leið miðað við stjörnuhimininn, sérstaklega stjörnumerki dýrahringsins.[2] Reikistjörnur sólkerfisins og tunglið sjást líka nærri sólbaugnum þar sem brautarflötur þeirra er nærri brautarfleti jarðar.

Sólbaugur var mikilvægur viðmiðunarflötur í fornöld. Sólbaugshnit eru algeng aðferð til að tákna sýndarstöðu og áttir sólkerfisfyrirbæra. Stjörnufræðingar fornaldar gátu til dæmis reiknað út möndulhalla jarðar með því að bera miðbaug saman við sólbaug.

Tilvísanir

[breyta | breyta frumkóða]
  1. Sævar Helgi Bragason (2010). „Árstíðir“. Stjörnufræðivefurinn.
  2. „The Ecliptic: the Sun's Annual Path on the Celestial Sphere“.
  Þessi stjörnufræðigrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.