Fara í innihald

Mormónsbók

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Íslensk útgáfa af Mormónsbók
Fyrsta síða fyrstu útgáfu Mormónsbókar, 1830.

Mormónsbók er talin heilög ritning í trú Síðari daga heilagra (sem einnig eru nefndir mormónar). Bókin fyrst gefinn út árið 1830 af Joseph Smith undir nafninu Mormónsbók: Frásögn skrifuð á töflur með hendi Mormóns fengði af töflum Nefís. (enska: The Book of Mormon: An Account Written by the Hand of Mormon upon Plates Taken from the Plates of Nephi).[1]

Frásögn Joseph Smith um uppruna Mormónsbókar

[breyta | breyta frumkóða]
Djúpþrykksmynd af Kúmóru hæðinni frá 1841 þar sem Joseph Smith segir að hann hafi fengið gulltöflurnar frá englinum Moróní.

Í frásögn sem Joseph Smith skrifaði árið 1838 um uppruna Mormónsbókar segir hann frá opinberun sem hann fékk 1823, þegar hann var 17 ára gamall. Hann hafði verið að biðjast fyrir seint eitt kvöld. „Skyndilega birtist maður við rúmstokk minn, og sveif hann í lausu lofti, ... Hann ávarpaði mig með nafni og sagði mér, að hann væri sendiboði, sem sendur væri á minn fund úr návist Guðs og héti Moróní. Guð ætlaði mér verk að vinna.“ Hann sagði enn fremur „… að bók væri geymd, letruð á gulltöflur, þar sem lýst væri fyrri íbúum þessarar álfu og sagt frá uppruna þeirra, … hún hefði að geyma fyllingu hins ævarandi fagnaðarerindis, eins og frelsarinn hefði fengið það íbúunum til forna ... tveir steinar greyptir í silfurboga , … mynduðu það sem kallast Úrím og Túmmím — væru með töflunum, en umráð og notkun steinanna hefði til forna eða fyrr á tímum gert menn að ‚sjáendum,‘ og hefði Guð útbúið þá til þess að þýða bókina.“ Hin dýrlega perla, kaflinn Joseph Smith – Saga 1.33 - 35[2] [3] Smith fylgir leiðbeiningum engilsins Moróní, og finnur á nærliggjandi hæð gulltöflurnar og aðra hluti í steinkistu. Fjögurra ára reynslutími fylgdi í kjölfarið, þar sem Smith heimsótti hæðina árlega til að fá frekari þekkingu og leiðbeiningar frá englinum. Að lokum, árið 1827, fékk Joseph Smith töflurnar og vann við að þýða þær með aðstoð Úrím og Túmmím í næstu 2 árin. Smith sagði að töflurnar hafi verið skráðar með letri, sem sem hann nefnir endurbætt egypska. Þegar hann hafði lokið að þýða töflurnar skilaði hann til engilsins Morónís.

Um bókina

[breyta | breyta frumkóða]

Bókin er eitt elsta og þekktasta rit mormóna. Mormónar líta yfirleitt fyrst og fremst á textann sem heilaga ritningu (í flestum mormónasöfnuðum ásamt Biblíunni, Kenning og sáttmálar og Hin dýrmæta perla) og í öðru lagi sem sögulega heimild um samskipti Guðs við forna íbúa Ameríku.[1] Flestir mormónar líta á bókina sem frásögn af sögulegum atburðum, þó að viðhorfin séu mismunandi eftir trúardeildum: sumar leggja áherslu á djúphygli og andlega dýpt frekar en bókstaflega atburðasögu, á meðan aðrar greinar líta á hana sem bæði bókstaflega sagnfræði og meginundirstöðu trúarinnar.

Mormónsbók fjallar meðal annars um mikilvægar trúarlegar kennisettningar eins og syndafall Adams og Evu (2 Nephi 2), eðli kristinnar friðþægingar (2 Nephi 9), heimsslitafræði, sjálfræði, vald prestdæmisins, endurlausn frá líkamlegum og andlegum dauða (Alma 12), eðli og framkvæmd skírnar, ábyrgðaraldur, tilgang og iðkun altarissakramentis, persónulega opinberun, efnahagslegt réttlæti, mannlegt og persónulegt eðli Guðs, eðli anda og engla og skipulag kirkju síðari daga heilagra. Lykilatriði bókarinnar er þegar Jesús birtist í Ameríku stuttu eftir upprisuna.[Hardy] Það er skilgreining mormóna að Mormónsbók uppfylli fjölmarga spádóma Biblíunnar (meðal annars í Síðara Þessaloníkubréfi 2:1 – 12) með því að binda enda á alþjóðlegt fráhvarf frá kristni og marka endurreisn fagnaðarboðskaparins.

Bókin dregur nafn sitt af Mormóni, sem var næst síðasti bókaskrifarinn. Samkvæmt tímaröðinni sem lýst er í bókinni lifði hann á 4. öld e.Kr. Sem sögumaður í textanum kynnir Mormón sig sem ritstjóra. Hann vitnar í og umorðar aðra höfunda, og setur einnig inn heila texta eftir þá, bætir við athugasemdum og útskýringum og eigin frásögn. Sonur hans, Moróní, tók við eftir andlát föðursins og var síðasti höfundur bókarinnar.

Mormónsbók skiptist í bækur — sem eru nefndar eftir þeim einstaklingum sem eru nefndir sem aðalhöfundar hverrar bókar — og í flestum útgáfum er hún skipt í kafla og vers.[1] Enski texti Mormónsbókar þykir herma mjög stíl þeirrar Biblíuútgáfu sem nefnd er King James Bible frá 1611. [4]Mormónsbók hefur verið þýdd að hluta eða að fullu á 112 tungumál árið 2022.

Innihald bókarinnar

[breyta | breyta frumkóða]

Skipulag texta Mormónsbókar eru frásögur sagnamanna sem koma fram sem sem persónur í viðkomandi bók. Mörg atriði í textanum sýna meðvitaða sagnritun: hinir ýmsu sögumenn lýsa ferlinu við lestur, ritstjórn, ritun og skiptum á heimildum.[5] Frásögnunum fylgja útleggingar sem eru fluttar af persónum úr viðkomandi texta. Þessar útleggingar eru dreifðar um texta bókarinnar og eru rétt rúmlega 40 prósent af Mormónsbók.[6] Aðalsögumenn bókarinnar lýsa víða hverning þeir séu að skapa bókina, tilvísunum sem hafa verið sagðar „næstum póstmódernískum“ í sjálfsmeðvitund sinni.[7]

Yfirlit

[breyta | breyta frumkóða]

Kaflar Mormónsbókar eru nefndar bækur, sem hver og ein er nefnd annað hvort eftir aðalsögumanni sínum eða áberandi persónu sem kemur fyrir í henni. Bókunum er skipt í kafla og vers. Bókin hefst með fyrstu bók Nefís og endar með Moróníbók.

Bókunum er að mestu raðað eftir þeirri atburðaröð sem lýst er. Nokkrar undantekningar er frá þessu, þar á meðal bækurnar Orð Mormóns og Etersbók. Orð Mormóns inniheldur athugasemdir Mormóns um bókaskráninguna, en Etersbók er um fólk sem hafði komið til meginlands Ameríku fyrir þá fólksflutninga sem lýst er í fyrstu bók Nefí. Frá fyrstu bók Nefí til og með bók Omnís er textinn skrifaður í fyrstu persónu, og eins er um bækur Mormóns og Morónís. Allar aðrar bækur Mormónsbókar eru skrifaðar í þriðju persónu, og sagt að þær hafi verið settar saman og styttar af Mormóni.

Stiklur á innihaldi

[breyta | breyta frumkóða]

Í byrjun Mormónsbókar er meðal annars sagt frá Lehí, sem spáði fyrir íbúum Jerúsalem áður en borgin féll í hendur Babýlon um 600 f.Kr. Eins og fram kemur í fyrstu Nefíbók fór hann frá Jerúsalem að skipun Guðs þegar yfirvöld Gyðinga höfnuðu forspá hans og sátu um lífi hans. Fjölskyldan flúði í langri ferð suðaustur meðfram Rauðahafsströndinni til Nahom í Jemen, og síðan austur, meðfram suðurjaðri Rub' al Khali eyðimörkinnar, og líklega niður að Dhofar-svæðinu í núverandi Óman, þar sem Nefí einn af sonunum, fékk fyrirmæli frá Guði um að smíða skip. Með því skipi ferðaðist fjölskyldan til Ameríku, en ekki er sagt nákvæmlega hvar þau komu að landi.

Eftir að Lehí lést, reis upp deila meðal sona hans um áframhaldandi forystu hópsins. Nefí tekur þá réttlátu með sér til að skapa samfélag sem hlýðir Guði og skilur eldri bræður sína, Laman og Lemúel, eftir. Þessi réttláti hópur kallar sig Nefíta, og hinn hópurinn, undir forystu hinna illu Lamans og Lemúels, er kallaðir Lamanítar. Vegna uppreisnar þeirra gegn Guði og boðorðum hans eru þeir fordæmdir, sem veldur því að húð þeirra dökknar.

Í 3. Nefí er að finna frásögn af komu Jesú Krists til Ameríku eftir upprisu frá dauðum, sem sagt er í bókinni að hafi varðveist í sögum menningarþjóða í Ameríku. Greint er frá því að Nefítar hafi fundið nokkrar gulltöflur frá enn eldri siðmenningu, Jaredítum, sem fórust í borgarastyrjöld, og samantekt á sögu þeirra er að finna í Etersbók.

Tvö hundruð ára tímabil friðar og farsældar fylgdi komu Jesú fyrir Nefíta, en eftir það sneri fjöldinn aftur á gamlar syndsamlegar brautir. Átök, spilling og stríð fylgdu í kjölfarið, en að þessu sinni leiddu það til tortímingar Nefíta. Síðasta stóra orrustan var háð á Kúmórahæð (þar sem Joseph Smith fann gulltöflurnar). Mormón, síðasti Nefítaforinginn sá fólk sitt farast. Mormóni var falið það verkefni að safna saman ritum fólks síns og setja þau saman í eina heild. Þetta gerði hann og afhenti síðan töflurnar syni sínum, Moróní. Hann var þá sá sem lauk við að skrifa á töflurnar og faldi þær um árið 421 e.Kr., þar til sá tími kæmi að þær sæju dagsins ljós aftur til undirbúnings fyrir síðari komu Krists, svo að Mormónsbók gæti verið annað vitnisburðurinn um að Jesús sé Kristur.

Hin mikla siðmenning Nefíta innflytjenda í Ameríku sem þeir höfðu flutt með sér frá Mið-Austulöndum hrundi þannig í stríði við Lamaníta og trúarbrögð þeirra féllu í gleymsku. Í staðinn fóru afkomendur þeirra að stunda náttúrutrúarbrögð og hjátrú. Samkvæmt Mormónsbók eru frumbyggjar Ameríku beinir afkomendur upprunalegu Gyðinga innflytjendanna, fjölskyldu Lehís.

Þremur tímabilunum er lýst ítarlega:

  • frá um 600 til um 550 f.Kr.,
  • frá um 130 f.Kr. til um 40 e.Kr. og
  • frá um 320 til um 420 e.Kr.

en aðeins stuttar upplýsingar eru veittar um tímabilin þar á milli (550 til 130 f.Kr. og 40 til 320 e.Kr.).

Bækurnar

[breyta | breyta frumkóða]

Atburðirnir í Mormónsbók eiga að spanna tímabilið frá 600 f.Kr. til 421 e.Kr.

  • 1. Nefí — Fótti fjölskyldu Lehís frá Jerúsalem, ferð um Arabíu og sigling til Ameríku.
  • 2. Nefí — Trúarleg og söguleg frásögn af Nefítum í Ameríku.
  • Jakob — Prédikun Nefís fyrir bræðrum sínum
  • Enos — Nefíti sem fékk fyrirgefningu synda sinna með mikilli trú og löngum daglegum bænum.
  • Jarom — Nefítar halda lögmál Móse, þeir vænta komu Krists og þeim vegnar vel í landinu. Stutt bók um 440-355 f.Kr.
  • Omnísbók — Önnur stutt bók, sem fjallað er um nokkra minniháttar höfunda.
  • Orð Mormóns — Nokkrar stuttar athugasemdir um útdrátt Mormóns af stóru plötum Nefís og sameinar litlu töflurnar hinum töflunum .
  • Mósíabók — Benjamín konungur gjörir grein fyrir réttlæti, sanngirni og trúarlegum þætti stjórnar sinnar, inniheldur sögu einnig um uppgötvun Jaredítatöflanna sem segja frá annarrari nýlendu Gyðinga sem komu til Ameríku en misstu trúna og gengu að lokum til liðs við Nefíta.
  • Almabók — Alma, fyrsti yfirdómari Nefí-þjóðarinnar og einnig æðsti prestur kirkjunnar, einnig um styrjöld á milli Nefíta og Lamaníta
  • Helamansbók — Framhald af kenningunni og sögu Nefíta.
  • 3. Nefísbók — Sagan af atburðum á Ameríku um líf Krists, krossfestinguna og komu hans til Ameríku eftir upprisu sína.
  • 4. Nefísbók — Framhald af sögu Nefíta fram til upphafshruns samfélagsins.
  • Mormónsbók — Nokkrar frekari athugasemdir varðandi hinar helgu heimildir. Ranglæti, vantrú, seiðir og galdrar eru allsráðandi. Um 321–326 e.Kr.
  • Eterbók — Frásögn af Jaredítasamfélaginu sem Nefítar fundu heimildir um á töflunum tuttugu og fjórum, á dögum Mósía konungs.
  • Bók Morónís — Síðasti hluti Mormónsbókarinnar sem er eftir Moróní, son Mormóns, sem segir frá tortímingu Nefítanna. Moróní útskýrir mikilvæg trúaratriði.

Heimildargildi Mormónsbókar

[breyta | breyta frumkóða]

Samkvæmt nýlegri könnun var meirihluti (62%) meðlima Kirkju Jesú Krists hinna síðari daga heilögu sannfærðir um að Mormónsbók væri bókstafleg, söguleg heimild sem Smith þýddi af raunverulegum fornum gulltöflum með guðlegri opinberun.[8] Þetta er einnig opinber afstaða Kirkju Jesú Krists hinna síðari daga heilögu.[9] [10]

Kort af „Vesturhvels tilgátunni“ frá 1899. Samkvæmt kortinu lentu Lehí og Nefí á ströndinni þar sem nú er Perú. Landið Sarahemla er staðsett þar sem nú er Kólumbía og orrustan við Kúmóra var háð í heimahéraði Josephs Smith í New York-fylki.

Þar sem mormónar frá upphafi álitu Mormónsbók vera sögulega heimild komu fljótlega eftir stofnun kirkjunnar fram tilgátur um landafræði atburða og staða. Tilgátan um að landafræði Mormónsbókar hafi náð yfir bæði Norður- og Suður Ameríku var algengasta skoðun mormóna á 19. öld. Öldungurinn Orson Pratt sem var einn af nánustu samstarfmönnum Joseph Smiths gerði hana vinsæla á fjórða áratug 19. aldar og hélt því fram að allt vesturhvel jarðar væri byggt afkomendum þjóða Mormónsbókar. Tímarit kirkjunnar skrifuðu árið 1834 að „þrönga eiðið“ sem aðskilur „landið í norður“ frá „landinu í suður“ ([Eter 10:20]) ([Alma 22:32]) væri Panama-eiðið (þá kallað Darien-eiðið).

Þessi tilgáta var seinna kölluð „Vesturhvels“ eða „tveggja heimsálfa tilgátan“ til aðgreiningar frá öðrum tilgátum.[11]

Josephs Smith og nánustu samstarfsmenn hans studdu opinberlega tilgátuna um að lönd Mormónsbókar hefðu náð yfir svæði allt frá Vötnunum Miklu í Norður-Ameríku, Mið-Ameríku til Chile í Suður-Ameríku. Tilgátan um að Lehí hafi lent við strönd Chile, þúsundir kílómetra sunnan við Panama-eiðið, og að Magdalenafljót í Kólumbíu væri Sídonfljót, var opinber skoðun Kirkju Jesú Krists síðari daga heilagra á 20. öld.[12] Fram á síðari hluta tuttugustu aldar töldu flestir fylgjendur kirkjunnar að þær þjóðir sem lýst er í texta Mormónsbókar væru eingöngu forfeður allra frumbyggja í Ameríku.[13]

Tilgátukort af löndum Mormónsbókar teiknað á kort af nútíma fylkisskiptingu í Bandaríkjunum

„Hjartalandskenningin“ (enska: „Heartland Theory“) í landafræðitilgátum Mormónsbókar byggir á tilgátunni að atburðirnir í bókinni hafi aðallega átt sér stað í norðausturhluta Norður-Ameríku, sérstaklega á svæðinu við Vötnin miklu[14] og vatnasviðum Mississippi og Ohió fljótanna.Í þessari tilgátu er Kúmórahæðin í Palmyra í New York-fylki, hæðin þar sem Joseph Smith fann gulltöflurnar, talin vera sama hæðin þar sem menningarheimar Nefíta og Lamaníta börðust í lokaorustunni.[15] Í textanum er Kúmora staðsett í „landi hinna mörgu vatna“ og Niagara-eiðið hefur verið talinn vera „þrönga eiðið“. Missisipifljótið er þá Sídonfljótið og aðrir staðir álitnir samsvara textanum.

Kort af tilgátu sem telur landafræði Mormónsbókar segja frá takmörkuðu svæði frá miðhluta Mexíkó yfir Mið-Ameríku.

Sú tilgáta sem hefur mestan stuðning meðal mormóna á síðari áratugum er svo nefnda „Takmarkaða Mesóameríska tilgátan“ (enska: „Mesoamerican theory“). Samkvæmt þessari tilgátu gerðist Mormónsbók í kringum Tehuantepec-eiðið í núverandi suðurhluta Mexíkó. Á svæð sem nær yfir það sem nú er Gvatemala, Belís, Honduras, El Salvador og mexíkönsku fylkin Tabasco, Chiapas, Oaxaca, Veracruz og nærliggjandi svæði. Stuðningsmenn tilgátunar segja að hún veiti nægilega samsvörun við landfræði, forna menningu og fornleifar til að finna sennilega staðsetningu fyrir staði og atburði í Mormónsbók.[16] [17] Það eru þó alls ekki allir mormónar sem eru á sama máli.[18]

Rannsóknir óháðra fornleifa-, sagnfræði- og annara fræðimanna hafa ekki fundið neinar heimildir sem styðja lýsingu Mormónsbókar á menningarheimum sem þar er sagt frá. Stíll textans og efnis umfjöllun benda til þess að Mormónsbók sé að öllu samin og upprunnin á nítjándu öld.[19]

Forsenda og grundvöllur frásagna Mormónsbókar er að fólkfluttningar áttu sér stað þrisvar sinnum í fornöld frá Mið-Austurlöndum til Ameríku og seinni tortímingu fornra menningarheima þeirra. En einnig að frumbyggjar Ameríku séu afkomendur þessa fólks. Mormónsbók lýsir fólksflutningum frá Mið-Austurlöndum til Ameríku, en þar er ekkert minnst á fólk sem hafði þegar búið í Ameríku. Þess í stað er Ameríku lýst sem landi sem enginn maður hafði nokkurn tíma heimsótt áður (Eter 2:5) og sem hefur verið haldið leyndu fyrir öðrum þjóðum (2. Nefí 1:8–9). Samkvæmt spádómi Lehís munu „aðrar þjóðir“ ekki finna fyrirheitna landið fyrr en í fjarlægri framtíð (2. Nefí 1:10–11), þegar afkomendum Lamaníta verður „tvístrað og ljóstað“ af heiðingjunum. Spádómurinn er talinn vísa til Kólumbusar og landnáms evrópumanna í Ameríku.[20]

Óháðir fornleifafræðingar, sagnfræðingar og aðrir fræðimenn hafa dregið áreiðanleika og sögulegt gildi bókarinnar mjög í efa og líta ekki á Mormónsbók sem forna heimild um raunverulega sögulega atburði.[21] Meðal annars hefur verið bent á að engar heimildir sé að finna fyrir því að ein einasta persona eða staður sem nefnd er í Mormónsbók hafi verið til og ekki heldur um atburðir sem áttu að eiga sér stað.[22] Engar fornleifafræðilegar, erfðafræðilegar eða málfræðilegar rannsóknir hafa getað sýnt fram á neinskonar tengsl milli frumbyggja Ameríku og fornra þjóðernishópa í Mið-Austurlöndum.[17] Einnig hefur verið bennt á að í Mormónsbók sé talað um búfé eins og nautgripi, sauðfé, hesta, svín, geitur og hænsni, sem voru ekki til í Ameríku á þeim tíma sem Mormónsbók á að gerast. [23] I bókinni er einnig talað um tækni eins og málmsverð, hjól, vagnar og ofið silki . Engar vísbendingar eru um háþróaða málmvinnslu í Forn-Ameríku.[10] [24]

Ekki hefur verið hægt að heimfæra neina staði með öryggi sem lýst er í Mormónsbók til staða í Bandaríkjunum eða Mið-Ameríku.[13]

Mormónsbók og íslendingar

[breyta | breyta frumkóða]

Mormónsbók var gefin út á dönsku 1851 og var það í fyrsta skipti sem bókin var þýdd úr ensku. Tveir íslendingar, þeir Þórarinn Hafliðason, trésmiður (1825-1852) og Guðmundur Guðmundsson, gullsmiður og úrsmiður (1825-1883), sem höfðu verið við nám í Danmörku og tekið mormónatrú snéru heim sama ár og urðu fyrstu mormónatrúboðarnir á Íslandi. Þeir höfðu með sér Mormónsbók á dönsku en engar heimildir eru um að þeir hafi þýtt hana á íslensku.

Mormónsbók á íslensku

[breyta | breyta frumkóða]

Mormónsbók var gefin út á íslensku 1981 og var þýdd 1979 af Sveinbjörgu Guðmundsdóttur og Halldóri Hansen. Bókin var endurútgefin 2016. Hægt er að nálgast hana í stafrænu formi hér og hér.

Tilvísanir

[breyta | breyta frumkóða]
  1. 1 2 3 Hardy, Grant (2020). Ancient History and Modern Commandments: The Book of Mormon in Comparison with Joseph Smith's Other Revelations". Producing Ancient Scripture. MacKay, Ashurst-McGee & Hauglid. bls. 205–227.
  2. ↑ „Hin dýrlega perla“ (PDF).
  3. ↑ Richard L. Bushman (1984). Joseph Smith and the Beginning of Mormonism. University of Illinois Press. bls. 86.
  4. ↑ Paul Gee, (2024). Book Of Mormon Plagiarism: Parts Of The KJV Bible Were Plagiarized,. Independently published. ISBN 9798879212839.
  5. ↑ Maffly-Kipp, Laurie F. (2008). Introduction. The Book of Mormon. Penguin Classics. Penguin Books. bls. vi–xxxii. ISBN 978-0-14-310553-4.
  6. ↑ Davis, William L. 67-3.] (2020). Visions in a Seer Stone: Joseph Smith and the Making of the Book of Mormon. University of North Carolina Press. ISBN 978-1-4696-5567-3.
  7. ↑ Davis, William L. (2020). Visions in a Seer Stone: Joseph Smith and the Making of the Book of Mormon. University of North Carolina Press. ISBN 978-1-4696-5567-3.
  8. ↑ Riess, Jana (2019). The Next Mormons: How Millennials Are Changing the LDS Church. Oxford University Press. ISBN 9780190885229.
  9. ↑ Simon G. Southerton (2004). Losing a Lost Tribe: Native Americans, DNA, and the Mormon Church,. Signature Books,. bls. 164-165. ISBN 1560851813.
  10. 1 2 Duffy, John-Charles (2008ads/sbi/articles/151-36-62.pdf]). Mapping Book of Mormon Historicity Debates Part I: A Guide for the Overwhelmed (PDF). Sunstone Education Foundation. bls. 36–62.
  11. ↑ Wunderli, Earl M. (2002). Critique of a Limited Geography for Book of Mormon Events. Dialogue. 35 (3):. bls. 161–197.
  12. ↑ Green, Arnold H. (1999). Gathering and Election: Israelite Descent and Universalism in Mormon Doctrine. Journal of Mormon History. 5 (21). Champaign, IL: University of Illinois Press.
  13. 1 2 Gardner, Brant A. (2021). A Personal Perspective on Book of Mormon Historicity and Apologetics. Journal of Book of Mormon Studies. bls. 30: 142–164.
  14. ↑ Groote, Michael De (2010). Pros, cons of Book of Mormon geography theories. Deseret News.
  15. ↑ Volume I. No. 1. LATTER DAY SAINTS' MESSENGER AND ADVOCATE, KIRTLAND, OHIO,. 1834.
  16. ↑ Welch, John W. og Welch, Greg. Plausible Locations in Mesoamerica for Book of Mormon Places. Foundation for Ancient Research and Mormon Studies.
  17. 1 2 Southerton, Simon G. (2004). Losing a Lost Tribe: Native Americans, DNA, and the Mormon Church. Signature Books. ISBN 978-1-56085-181-3.
  18. ↑ W. Vincent Coon (2011). Choice Above All Other Lands - Book of Mormon Covenant Lands According to the Best Sources. Brit Publishing LLC. ISBN 978-0615265438.
  19. ↑ Shalev, Eran (2014). American Zion: The Old Testament as a Political Text from the Revolution to the Civil War. Yale University Press. ISBN 978-0-300-20590-9.
  20. ↑ Kunich, John C. (1993). Multiply Exceedingly: Book of Mormon Population Sizes. Metcalfe. bls. 259–265.
  21. ↑ [Coe, Michael D. Mormons and Archaeology: An Outside View. Dialogue: A Journal of Mormon Thought. bls. 8 (2): 41–48.
  22. ↑ Richard Ostling, Joan K. Ostling (1999). The Power and the Promise. HarperOne. ISBN 0060663715.
  23. ↑ Davies, Horton (1973). Christian Deviations: The Challenge of the New Spiritual Movements (3rd ed.). Westminster Press. ISBN 978-0-664-24966-3.
  24. ↑ Givens, Terryl L. (2002). By the Hand of Mormon. The American Scripture that Launched a New World Religion. Oxford University Press. bls. 141–142. ISBN 0-19-513818-X.

Tenglar

[breyta | breyta frumkóða]
  • Mormónsbók (2016) á íslensku. Útgefið af Kirkju Jesú Krists hinna síðari daga heilög 2016
  • kirkjajesukrists.is - Vefur Kirkju Jesú Krists hinna síðari daga heilögu á Íslandi
  • Abanes, Richard (2003), One Nation Under Gods: A History of the Mormon Church, Thunder's Mouth Press, ISBN 1-56858-283-8
  • Hedges, Andrew (2008), The Doctrine and Covenants: Revelations in Context, BYU, ISBN 978-1-60641-015-8
  • Krakauer, Jon (2003), Under the Banner of Heaven: A Story of Violent Faith, Doubleday, ISBN 0-385-50951-0
  • Esplin, Scott (2012), You Shall Have My Word: Exploring the Text of the Doctrine & Covenants, BYU, ISBN 978-0-8425-2819-1 Brigham Young University.
  • Benjamin E. Park (May 14, 2020). "How An 1843 Revelation on Polygamy Poses A Serious Challenge to Modern Mormonism". Religion Dispatches.
  • Peterson, Daniel C., ed. (2008). The Book of Mormon and DNA Research. Neal A. Maxwell Institute for Religious Scholarship. ISBN 978-0-8425-2706-4. OCLC 226304684
  • Tobolowsky, Andrew (2022). "Becoming Israel in America: The Mormons and the New Jerusalem". The Myth of the Twelve Tribes of Israel: New Identities Across Time and Space. Cambridge University Press. ISBN 978-1-009-08913-5.
  • Woods, Fred E. (2007). Eldur á ís. Saga hinna íslensku Síðari daga heilögu heima og að heiman. Háskólaútgáfan, . Isbn 9979-54-746-4
Sótt frá „https://is.wikipedia.org/w/index.php?title=Mormónsbók&oldid=1945168“