Mantúa
Mantúa (ítalska: Mantova, emilíska og latína: Mantua) er borg í Langbarðalandi á Ítalíu. Borgin er höfuðborg samnefndrar sýslu. Íbúar eru tæp 50 þúsund. Helsta einkenni borgarinnar eru þrjú manngerð vötn sem voru gerð borginni til varnar á 12. öld. Fjórða vatnið þornaði upp á 18. öld.
Borgin var lengst af lén Gonzaga-ættarinnar. Borgin blómstraði á endurreisnartímanum og í upphafi nýaldar en þegar Mantúuerfðastríðið 1628-1630 braust út settust málaliðar Ferdinands 2. um borgina. Herinn bar með sér mannskæða plágu og þegar þeir náðu borginni á sitt vald rændu málaliðarnir hana í þrjá sólarhringa. Eftir þetta áfall náði Mantúa aldrei fyrri styrk. Árið 1708 komst borgin í hendur Habsborgara.
Samkvæmt þjóðsögu sem er rakin í Eneasarkviðu Virgils, heitir borgin eftir grísku goðsagnapersónunni Mantó, dóttur Tíresíasar frá Þebu, þegar sonur hennar, Oknos, stofnaði hana.[1][2] Samkvæmt annari tilgátu heitir borgin eftir etrúska guðinum Manþ.[3]
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ Fagles, Robert, ritstjóri (2006). The Aeneid. Penguin Group. bls. 10.242. ISBN 0-670-03803-2.
- ↑ Lucchini, Daniele (2013). Rise and fall of a capital. The history of Mantua in the words of who wrote about it. ISBN 978-1-291-78388-9.
- ↑ Colonna, Giovanni (2006). „Sacred Architecture and the Religion of the Etruscans“. Í De Grummond, Nancy Thomson; Simon, Erika (ritstjórar). The Religion of the Etruscans. Austin: University of Texas Press. ISBN 9780292782334.