Leikbrúða

Leikbrúða er leikmunur, hlutur eða táknmynd af manni eða dýri. Brúðuleikur er mjög forn list og er talið upprunnin 3000 árum fyrir Krist. Leikbrúður eru á ýmis konar formi en það er sameiginlegt að notkun þeirra felur í sér að þá eru leikmunir sem annars myndu vera kyrrir og lífvana eru settir á hreyfingu og þannig gæddir lífi. Leikbrúður eru notaðar í öllum samfélögum manna til skemmtunar og í tengslum við ýmsa siði og hátíðir.
Leikbrúða getur verið úr ýmis konar efni, einfaldastar eru fingurbrúður sem eru mjög litlar og passa á einn fingur og sokkabrúður sem gerðar eru úr sokk og stýrt með að setja hönd inn í sokkinn.
Leikbrúður eru aðallega strengjabrúður og handbrúður. Handbrúður eru mun einfaldari í notkun og þurfa ekki sérstakt leiksvið. Strengjabrúður (e. marionettes) eru tengdar við strengi sem togað er í eða slakað á til að hreyfa brúðuna. Stundum eru strengir fyrir hverja leikbrúðu tengdir tengdir saman og stýrt ofan frá af leikbrúðustjórnanda.
Íslenskar leikbrúður
[breyta | breyta frumkóða]Talið er hugsanlegt að Skraparot sem talað er um í Skraparotspredikun hafi verið leikbrúða. Baldur og Konni var skemmtiatriði búktalarans Baldurs með leikbrúðuna Konna.