Fara í innihald

Leikbrúða

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Bresk leikbrúða frá 19. öld.

Leikbrúða er leikmunur, hlutur eða táknmynd af manni eða dýri. Brúðuleikur er mjög forn list og er talið upprunnin 3000 árum fyrir Krist. Leikbrúður eru á ýmis konar formi en það er sameiginlegt að notkun þeirra felur í sér að þá eru leikmunir sem annars myndu vera kyrrir og lífvana eru settir á hreyfingu og þannig gæddir lífi. Leikbrúður eru notaðar í öllum samfélögum manna til skemmtunar og í tengslum við ýmsa siði og hátíðir.

Leikbrúða getur verið úr ýmis konar efni, einfaldastar eru fingurbrúður sem eru mjög litlar og passa á einn fingur og sokkabrúður sem gerðar eru úr sokk og stýrt með að setja hönd inn í sokkinn.

Leikbrúður eru aðallega strengjabrúður og handbrúður. Handbrúður eru mun einfaldari í notkun og þurfa ekki sérstakt leiksvið. Strengjabrúður (e. marionettes) eru tengdar við strengi sem togað er í eða slakað á til að hreyfa brúðuna. Stundum eru strengir fyrir hverja leikbrúðu tengdir tengdir saman og stýrt ofan frá af leikbrúðustjórnanda.

Íslenskar leikbrúður

[breyta | breyta frumkóða]

Talið er hugsanlegt að Skraparot sem talað er um í Skraparotspredikun hafi verið leikbrúða. Baldur og Konni var skemmtiatriði búktalarans Baldurs með leikbrúðuna Konna.

  Þessi grein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.