Klófífa

Klófifa
	; Nærmynd af klófifu.
Vísindaleg flokkun
Ríki:	Jurtaríki (Plantae);
Fylking:	Dulfrævingar (Magnoliophyta);
Flokkur:	Einkímblöðungar (Liliopsida);
Ættbálkur:	Grasbálkur (Poales);
Ætt:	Stararætt (Cyperaceae);
Ættkvísl:	Eriophorum;
Tegund:	E. angustifolium;
Tvínefni
	Eriophorum angustifolium; Gerhard August Honckeny

Klófífa (fræðiheiti: Eriophorum angustifolium) er plöntutegund af hálfgrasaætt. Hún er með hvítum, lútandi hárskúfum nokkrum saman á stöngulendum. Í stað blómhlífar er hún með hvít hár, sem þroskast í 2-3 sm svifhár.

Klófífan vex í votlendi.^[1]^[2] Hún er algeng í láglendi og upp í 800 m hæð, en hefur fundist allt upp í 1200m.

Blöð klófífurnar nefnast hringabrok,^[3] og er plantan einnig stundum kölluð brok.^[4]

Klófífa er þekkt frá hrafnafífu á mörgum öxum og breiðari blöðum.^[5]

Nytjar

Fræullin hefur eitthvað verið notuð sem tróð, t.d. til að filla kodda og sessur. Eitthvað hefur hún verið spunnin saman við ull til að nýtast í garn

Tilvísanir

↑ „Flóra Íslands Flóran Blómplöntur“. www.floraislands.is. Sótt 21 apríl 2023.
↑ Akureyrarbær. „Flóra Íslands“. Lystigarður Akureyrar. Sótt 21 apríl 2023.
↑ Beygingarlýsing íslensks nútímamáls
↑ Blöndal: Orðabók, bls. 112
↑ Hörður Kristinsson. „Klófífa“. ni.is. Sótt 4. júní 2025.

Þessi grasafræðigrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.

[1] „Flóra Íslands Flóran Blómplöntur“. www.floraislands.is. Sótt 21 apríl 2023.

[2] Akureyrarbær. „Flóra Íslands“. Lystigarður Akureyrar. Sótt 21 apríl 2023.

[3] Beygingarlýsing íslensks nútímamáls

[4] Blöndal: Orðabók, bls. 112

[5] Hörður Kristinsson. „Klófífa“. ni.is. Sótt 4. júní 2025.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]