Fara í innihald

Goðafræði

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Iðunn og eplin eftir J. Doyle Penrose.

Goðafræði á annars vegar við safn goðsagna, tengdra sagna, og rita sem fjalla um goð og vættir í ákveðnum trúarbrögðum, og hins vegar um fræðilegar rannsóknir á slíkum heimildum. Yfirleitt fjallar goðafræði um goðmögn, samskipti guða og manna, markverða atburði og einstaklinga, samkvæmt þeirri heimsmynd sem er við lýði í trúarbrögðum þeirrar goðafræði, eins og hún birtist í goðsögum. Slíkar frásagnir þjóna oft þeim tilgangi að útskýra upphaf heimsins,[1] náttúrulögmálin og tiltekin náttúrufyrirbrigði. Ekki er heldur óalgengt að spáð sé fyrir um endilok heimsins[2] og að goðafræðin segi til um hvernig lífi eftir dauðann er háttað.

Af tilteknum greinum goðafræði má nefna norræna goðafræði og gríska goðafræði.

Tilvísanir

[breyta | breyta frumkóða]
  1. Ása Laufey Sæmundsdóttir (2011). Babel og biblía í nýju ljósi. Samanburður á tveimur fornum sköpunarsögum (BA thesis). Háskóli Íslands.
  2. Alina Medvedeva (2013). Heimsendir í íslenskri goðafræði og öðrum trúarbrögðum (BA thesis). Háskóli Íslands.
  Þessi trúarbragðagrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.