Feitur fiskur
Feitur fiskur er fiskur þar sem stór hluti fisksins er fita. Fiskar með mikið fituinnihald eru oft uppsjávarfiskar sem halda sig venjulega við yfirborð vatna eða sjávar á allt að 1000 metra dýpi. Þessir fiskar halda sig í torfum og lifa að mestu á dýrasvifi. Fitan í þessum fiskum dreifist um allt flakið og umhverfis kviðarholið, en er ekki aðeins að finna í lifrinni eins og hjá öðrum fiskum.[1] Dæmi um uppsjávarfiska sem teljast feitir fiskar eru ansjósa, kolmunni, loðna, makríll, sardína, síld, sverðfiskur og túnfiskur.[2]
Kjöt af feitum fiskum er mikilvæg uppspretta ómega-3-fitusýra og fituleysanlegra vítamína eins og D-vítamíns og A-vítamíns. Neysla á feitum fiski getur þannig verið hollari fyrir fólk en neysla á hvítfiski, sérstaklega þegar kemur að því að fyrirbyggja hjartasjúkdóma.[3] Á móti innihalda margir feitir fiskar meira af mengandi aðskotaefnum, eins og kvikasilfri og díoxíni. Rannsóknir benda til þess að neysla á feitum fiski geti haft jákvæð áhrif á bólgur, eins og gigt.[4]
Tilvísanir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ „Types of fish: Bluefish, Whitefish and Semi-fatty fish“. Delfin Ultracongelados (enska). 4 júlí 2024. Sótt 30 júlí 2025.
- ↑ „What's an oily fish?“. Food Standards Agency. 24 júní 2004. Afrit af upprunalegu geymt þann 25 nóvember 2005. Sótt 7. september 2005.
- ↑ „Oily fish helps heart attack victims to live longer - 07 October 1989“. New Scientist. 7 október 1989. Sótt 27 júlí 2009.
- ↑ Kremer JM (2017). „Fish Oil and Inflammation — A Fresh Look“. The Journal of Rheumatology. 44 (6): 713–716. doi:10.3899/jrheum.161551. PMID 28572471.
