Fara í innihald

Fáni Bandaríkjanna

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Fáni Bandaríkjanna.

Fáni Bandaríkjanna er myndaður úr sjö láréttum rauðum línum með sex hvítum línum inni á milli og bláum rétthyrningi í efra horninu alsettum fimmtíu hvítum stjörnum. Stjörnurnar tákna fimmtíu fylki Bandaríkjanna og línurnar þrettán tákna upprunalegu nýlendurnar þrettán sem risu gegn bresku krúnunni og mynduðu Bandaríkin. Fáninn er einnig kallaður „Stars and Stripes“, „Old Glory“ og „The Star-Spangled Banner“ (sem er einnig nafnið á þjóðsöng landsins).

Grand Union-fáninn sem var innblástur núverandi fána.

Fáninn er byggður á fána 13 breskra nýlendna í Norður-Ameríku. Sá fáni var nánast eins og núverandi fáni, en í stað stjarna var breski fáninn í horninu. Núverandi hönnun var lögfest af öðru meginlandsþinginu árið 1777.[1] Síðan þá hefur honum verið breytt 26 sinnum. Núverandi útgáfa með 50 stjörnum var lögfest árið 1960.

Tilvísanir

[breyta | breyta frumkóða]
  1. „A Century of Lawmaking for a New Nation: U.S. Congressional Documents and Debates, 1774–1875“. American Memory – Library of Congress.
  Þessi Bandaríkja-tengda grein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.