Nikkel

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
   
Kóbolt Nikkel Kopar
  Palladín  
Nickel electrolytic and 1cm3 cube.jpg
Efnatákn Ni
Sætistala 28
Efnaflokkur Hliðarmálmur
Eðlismassi 8908,0 kg/
Harka 4,0
Atómmassi 58,6934 g/mól
Bræðslumark 1728,0 K
Suðumark 3186,0 K
Efnisástand
(við staðalaðstæður)
Fast form
Lotukerfið

Nikkel er frumefni með efnatáknið Ni og er númer 28 í lotukerfinu.

Almennir eiginleikar[breyta]

Nikkel er silfurhvítur málmur sem að tekur á sig mikinn gljáa. Það tilheyrir járnhópnum og er hart, þjált og sveigjanlegt. Það finnst bundið við brennistein í milleríti, við arsenik í steintegundinni nikkólít, og við arsenik og brennistein í gersdorffíti.

Sökum stöðugleika þess við snertingu við loft og viðmóti þess við oxun, er það mikið notað í mynt, til að málmhúða járn, látún, og þess háttar, í efnafræðitæki, og í málmblöndur, sem nýsilfur. Það er segulmagnað, finnst oft með kóbolti, og finnast bæði með járni úr loftsteinum. Það er einkum verðmætt sökum málmblandna sem að það myndar.

Nikkel er eitt af fimm járnsegulmögnuðu frumefnunum.

Algengasta oxunarstig nikkel er +2, en 0, +1 og +3 hafa einnig fundist.

Notkun[breyta]

Um það bil 65% af nikkel sem notað er í hinum vestræna heimi er notað í framleiðslu á ástenísku ryðfríu stáli. Önnur 12% eru notuð í hitaþolnar málmblöndur. Afgangurinn, eða um 23%, skiptist á milli stálmálmblandna, endurhlaðanlegra rafhlaðna, efnahvata og annarra efna, myntar, smiðjuvara og húðunar.

Almenn not nikkels eru til dæmis:

Tenglar[breyta]