Vapítihjörtur

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Útbreiðsla.
Vapítihjörtur, karldýr.
Karldýr í átökum.
Kvendýr.
Kvendýr og kálfar.

Vapítihjörtur eða skógarhjörtur[1] (fræðiheiti: Cervus canadensis) er ein stærsta tegundin af ætt hjartardýra (Cervidae). Búsvæði þeirra er í Norður-Ameríku og Austur-Asíu. Þó hafa þeir verið fluttir til Argentínu, Ástralíu og Nýja Sjálands.

Vapítíhirtir lifa í skóglendi og éta grastegundir, lauf og börk. Þeir lifa í hjörðum. Karldýrin hafa stór horn sem vaxa yfir sumarið en falla af hvert ár. Þeir keppast innbyrðis með hornunum um aðgang að kvendýrunum. Lífslíkur eru 8-12 ár fyrir villt dýr og hæð er 1,2-1,5 metrar. Þyngd er frá 147-499 kg fyrir fullorðin dýr.[2]

Tala undirtegunda er eitthvað á reiki en talað er um 4 undirtegundir í Ameríku og 4 í Asíu.

Á ensku er tegundin er kölluð elk eða wapiti í Ameríku en orðið elk er notað í Evrópu yfir elg[3]. Nafnið wapiti kemur úr norður-amerísku frumbyggjatungumálunum Cree og Shawnee.

Heimildir[breyta | breyta frumkóða]

  • Ensk-íslensk orðabók með alfræðilegu ívafi. Örn og Örlygur. 1984.

Tilvísanir[breyta | breyta frumkóða]

  1. Dýralíf í Rússlandi Vísindavefur. Skoðað 17. janúar 2016.
  2. ElkNational Geographic. Skoðað 20 janúar 2016.
  3. Skrýtinn elgur Mbl. Skoðað 17. janúar 2016.