Songveldið

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Norður-Songveldið árið 1111. Fyrir norðan það má sjá Liaoveldi kitana í Mansjúríu.

Songveldið (kínverska: 宋朝; pinyin: Sòng Cháo; Wade-Giles: Sung Ch'ao) var ættarveldi sem ríkti yfir Kína frá 960 til 1279. Songveldið kom upp í kjölfar tímabilsins sem er kennt við Fimm konungsættir og tíu konungsríki. Songveldið var fyrsta kínverska miðstjórnarvaldið sem gaf út peningaseðla.

Á 10. öld tvöfaldaðist íbúafjöldi landsins vegna aukinnar hrísgrjónaframleiðslu með nýjum fljótsprottnum afbrigðum frá Suðaustur-Asíu. Aukin framleiðni og meiri umframframleiðsla leiddi til efnahagslegrar byltingar og nýjar aðferðir í hernaði voru þróaðar með notkun byssupúðurs.

Songveldinu er skipt í tvö tímabil: Norður-Songveldið (kínverska: 北宋, 960–1127) með höfuðborg í Bianjing (nú Kaifeng); og Suður-Songveldið (kínverska: 南宋, 1127–1279) eftir að Songveldið missti stjórn norðurhluta landsins í hendur Jinveldisins. 1234 lögðu Mongólar Jinveldið undir sig og 1279 lögðu þeir undir sig síðustu leifar Songveldisins eftir tveggja áratuga styrjöld.

  Þessi sögugrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.