Fara í innihald

Skagfirðingabók

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu

Skagfirðingabók er tímarit um héraðssögu sem gefið er út af Sögufélagi Skagfirðinga. Skagfirðingabók kom fyrst út 1966[1] og hafa nú (2023) komið út 42 bindi á 57 árum.[2]

Stofnendur Skagfirðingabókar voru: Kristmundur Bjarnason á Sjávarborg, Hannes Pétursson skáld og Sigurjón Björnsson prófessor. Upphaflegt nafn var Skagfirðingabók, Ársrit Sögufélags Skagfirðinga, en frá og með 7. bindi, 1975, varð titillinn: Skagfirðingabók, Rit Sögufélags Skagfirðinga.[2]

Skagfirðingabók hefur eingöngu birt sögulegt eða sagnfræðilegt efni en ekki ljóð, fréttaannál úr héraði eða æviágrip látinna einstaklinga, eins og sum héraðsrit hafa gert. Í tímaritinu hefur birst gríðarmikið efni um skagfirska sögu. Skagfirðingabók kom út með sama sniði til ársins 2005 og höfðu þá komið út 30 bindi, með nafnaskrám í þriðja hverju bindi.[3] Með 31. bindi, árið 2008, var brot bókarinnar stækkað lítillega, myndefni aukið og bókin bundin í harðspjöld.[4]

Á heimasíðu Sögufélags Skagfirðinga er yfirlit um greinar sem birst hafa í Skagfirðingabók.[2]

Tilvísanir

[breyta | breyta frumkóða]
  1. Feykir. „Skagfirðingabók komin út“. Feykir.is. Sótt 21 júlí 2025.
  2. 1 2 3 „Skagfirðingabók“. Sögufélag Skagfirðinga. Sótt 21 júlí 2025.
  3. „Skagfirðingabók - 1. tölublað (01.01.1973) - Tímarit.is“. timarit.is. Sótt 21 júlí 2025.
  4. „Feykir - 46. tölublað (04.12.2008) - Tímarit.is“. timarit.is. Sótt 21 júlí 2025.