Sjálfsfróun

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita
Karlmaður fróar sér.

Sjálfsfróun er þegar karlmaður eða kona þægja eigin kynhvöt með því að örva eigin kynfæri og endar oftast með fullnægingu. Oftast er um að ræða líkamssnertingu eingöngu, hönd á kynfærum, en einnig nota sumir kynlífsleikföng eða aðra hluti. Sjálfsfróun er algengust í einrúmi en einnig er til gagnkvæm fýsnarfróun. Sjálfsfróun er einnig algeng meðal dýra.

Samheiti[breyta]

Orðið sjálfsfróun á sér ýmis samheiti í íslensku, svo sem fýsnarfróun og sjálfsþæging.[1] Hið alþjóðlega orð onani, sem er haft eftir Onan, persónu í Gamla testamenntinu, er lítið sem ekkert notað í íslensku. Sjálfsflekkun er eldra orð og hefur yfir sér neikvæða sýn á verknaðinn, hugsunin er að maður „flekki sjálfan sig“ með athöfninni, það er óhreinki. Í íslensku slangurorðabókinni er orðið fingrapólki haft um sjálfsfróun.

Orð tengd sjálfsfróun[breyta]

  • fitla við sig: hvortveggja um karlmenn og konur.
  • fróa sér: hvortveggja um karlmenn og konur.
  • gilja greip sína: aðallega haft um karlmenn
  • kippa í: um karlmenn
  • rúnka sér: um karlmenn.
  • strjúka rottuna: um konur.
  • strokka sig: um karlmenn
  • toga í Teit um karlmenn.

Tengt efni[breyta]

  • Typpistog (peotillomania, pseudomasturbation)

Tilvísanir[breyta]

  1. Sóley S. Bender. „Er sjálfsfróun hættuleg?“. Vísindavefurinn 22.6.2005. http://visindavefur.is/?id=5071. (Skoðað 10.10.2011).

Tenglar[breyta]

Wiki letter w.svg  Þessi kynlífsgrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.