Lögmaður
- Lögmaður er einnig nafn á íslensku stjórnsýsluembætti.
Lögmaður er lögfræðingur með málflutningsréttindi, það er að segja með réttindi til að flytja mál í dómsal. Almennt séð eru þeir taldir vera þeir einu sem mega flytja mál fyrir dómstólum með fáeinum undantekningum.[1][2]
Málflutningsréttindi
[breyta | breyta frumkóða]Það eru þrjár gerðir af málflutningsréttindum sem lögmenn geta öðlast, en þau byggja hvert á öðru.[3]
Málflutningur fyrir héraðsdómi
[breyta | breyta frumkóða]Lögfræðingar þurfa að standast sérstök námskeið og standast próf til að öðlast réttindi til málflutnings og þar með starfstitilinn að vera lögmaður. Námskeiðinu er skipt í tvo hluta sem enda báðir á prófum, og er tilgangur prófa fyrra námskeiðsins að tryggja að viðkomandi lögfræðingur hafi tileinkað sér næga þekkingu á íslenskum lögum til þess að geta stundað lögmannsstörf ásamt því að öðlast þekkingu og þjálfun á því að flytja mál fyrir dómi. Seinni hluti námskeiðs felur í sér verklegt próf.
Málflutningur fyrir Landsrétti
[breyta | breyta frumkóða]Lögmaður sem hefur verið með málflutningsréttindi fyrir héraðsdómi í 5 ár og flutt í það minnsta 25 mál fyrir annað hvort héraðsdómi eða sérdómstóli getur öðlast réttindi til að flytja mál fyrir Landsrétti.
Málflutningur fyrir Hæstarétti
[breyta | breyta frumkóða]Þegar lögmaður hefur flutt í það minnsta 15 mál munnlega fyrir Landsrétti og verið með þau réttindi í 3 ár, þá getur lögmaður öðlast réttindin til að flytja dómsmál fyrir Hæstarétti.
Málaflokkar
[breyta | breyta frumkóða]Lögmenn sérhæfa sig yfirleitt í tilteknum málaflokkum sem tekin eru fyrir í dómssal:[4]
- Almannatryggingaréttur
- Almenn lögfræðiþjónusta
- Barnaréttur
- Barnaverndarréttur/ barnaverndarmál
- Bygginga- og skipulagslöggjöf
- Eignaumsýsla
- Erfðaréttur
- Evrópuréttur
- Fasteignir
- Félagaréttur
- Fjármögnun/kaupleigusamningar
- Fjarskiptaréttur
- Flugréttur
- Flutninga- og sjóréttur
- Gerðardómar
- Greiðsluerfiðleikar
- Hjúskapur/sambúð
- Hlutafélög/einkahlutafélög o.fl.
- Hugverkaréttur/höfundaréttur
- Innheimtur
- Íþróttaréttur
- Landbúnaðarréttur
- Lausafjárkaup
- Lögfræði fjármálafyrirtækja
- Lögræði/lögræðissvipting
- Mannréttindi
- Neytendavernd
- Opinber innkaup
- Persónuvernd
- Sakamál
- Samkeppnisréttur
- Samningaréttur/samningagerð
- Samningurinn um EES
- Sáttamiðlun
- Sjálfbærni
- Skaðabótaréttur/slysamál
- Skattaréttur
- Skipasala
- Stjórnskipunarréttur/stjórnarskrá
- Stjórnsýsluréttur
- Sveitastjórnarréttur
- Umhverfis- og auðlindaréttur
- Upplýsingatækni
- Útlendingar
- Vátryggingaréttur
- Veðréttur
- Verktakaréttur/verksamningar og útboð
- Vinnuréttur/vinnumarkaðsréttur
Heimildir
[breyta | breyta frumkóða]- ↑ Sigurður Guðmundsson (10. nóvember 2004). „Hver er munurinn á lögfræðingi og lögmanni?“. Vísindavefurinn. Háskóli Íslands. Sótt 8. apríl 2024.
- ↑ „Hvernig verður þú lögmaður?“. lmfi.is. Lögmannafélag Íslands. Sótt 8. apríl 2024.
- ↑ „Öflun málflutningsréttinda“. lmfi.is. Lögmannaflélag Íslands. Sótt 6. júlí 2026.
- ↑ „Lögmannalisti - Málaflokkar“. lmfi.is. Lögmannafélag Íslands. Sótt 6. júlí 2026.
Tenglar
[breyta | breyta frumkóða] | Þessi lögfræðigrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina. |