Fara í innihald

Kimi Räikkönen

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Kimi Räikkönen
Räikkönen á Austurríska kappakstrinum 2019
FæddurKimi-Matias Räikkönen
17. október 1979 (1979-10-17) (46 ára)
Espoo, Finnland
Formúlu 1 ferill
ÞjóðerniFinnland Finnskur
Ár2001-2009, 2012-2021
LiðSauber, McLaren, Ferrari, Lotus, Alfa Romeo
Númer bíls7
Keppnir353 (349 ræsingar)
Heimsmeistaratitlar1 (2007)
Sigrar21
Verðlaunapallar103
Stig á ferli1873
Ráspólar18
Hröðustu hringir46
Fyrsta keppniÁstralski kappaksturinn 2001
Fyrsti sigurMalasíski kappaksturinn 2003
Síðasti sigurBandaríski kappaksturinn 2018
Seinasta keppniAbú Dabí kappaksturinn 2021
Aðrar mótaraðir
  • 2009-2011
  • World Rally Championship

Kimi-Matias Räikkönen (f. 17. október, 1979) er finnskur kappakstursíþróttamaður sem keppti í Formúlu 1 á árunum 2001 til 2021 fyrir Sauber, McLaren, Ferrari, Lotus og Alfa Romeo. Hann vann heimsmeistaratitil ökumanna árið 2007 með Ferrari.[1] Räikkönen er síðasti ökumaðurinn sem hefur unnið heimsmeistaratitil fyrir Ferrari liðið sem ökumaður.

Yngri ferillinn

[breyta | breyta frumkóða]

Kimi Räikkönen ólst upp í Espoo í Finnlandi. Hann byrjaði að keppa í go-kart árið 1989 þá 10 ára gamall. Kimi ásamt bróður sínum Rami æfði á kappakstursbraut sem var nærri Bemböle. Foreldrar Kimi voru ekki rík á þessum tíma og faðir hans Matti vann nokkur störf til þess að fjármagna kappakstursæfingar bræðranna. Þegar Kimi varð 15 ára gamall keppti hann sína fyrstu keppni fyrir utan landsteinanna í Mónakó. Árið 1998 vann Kimi Norðurlandamótið í Varna í Noregi og var þá fljótlega tekinn inn í hollenska PDB go-kart liðið.[2] Á árunum 1995 til 1998 vann Kimi fjórar meistaramótaraðir og varð þriðji í annarri sem fóru fram á Norðurlöndunum. Árið 1999 vann Kimi Evrópsku Formúlu Super A Meistaramótaröðina sem og einnig Formúlu Renault 2.0 vetrarmótaröðina.[3] Norðmaðurinn Harald Huysman tók eftir hæfileikum Kimi og benti David Robertson á Kimi sem var vel inni í Formúluheiminum. Með hjálp Roberston komst Kimi inn í bresku Formúlu Renault meistaramótaröðina.[4]

Árið 2000 keppti Kimi fyrir Manor Motorsport í Formúlu Renault meistaramótaröðinni. Keppt voru 12 keppnir á 8 brautum í Bretlandi. Í fyrstu keppni á Brands Hatch brautinni endaði Kimi í þriðja sæti. Kimi vann síðan næstu tvær keppnir í Donington Park og Thruxton, einnig var hann á ráspól og með hraðasta hring í báðum keppnunum. Kimi var orðinn meistari eftir 10 keppnir þegar hann vann á Brands Hatch brautinni. Þá hafði hann unnið 7 af fyrstu 10 keppnunum. Kimi endaði tímabilið með 316 stig en Ryan Dalziel varð annari með 260 stig. Með sigrinum fékk Peter Sauber eigandi Sauber liðsins í Formúlu 1 mikinn áhuga að fá Kimi til liðs við sig. Kimi fékk að taka nokkrar æfingar með liðinu sem fóru fram í Barselóna, Mugello og Jerez. Kimi fékk síðan sæti í Formúlu 1 með Sauber liðinu fyrir árið 2001 og vann sér inn F1 Ofur Skírteinið(F1 Super License).[5]

Formúla 1 ferill

[breyta | breyta frumkóða]

Sauber(2001)

[breyta | breyta frumkóða]

Kimi Räikkönen var með Nick Heidfeld sem liðsfélaga með Sauber liðinu. Kimi byrjaði sína fyrstu keppni í Ástralíu þar sem hann endaði í 6. sæti. Kimi kláraði ekki næstu þrjár keppnir en eftir það náði hann tvisvar sinnum 4. sæti í Kanada og Ástralíu. Þá náði hann einnig 5. sæti á Silverstone. Kimi endaði tímabilið í 10. sæti með 9. stig í heimsmeistaramótinu sem var þremur stigum minna heldur en liðsfélagi sinn. Kimi náði að sannfæra McLaren-Mercedes liðið um að fá sig yfir til þeirra fyrir næsta ár.[6]

McLaren(2002–2006)

[breyta | breyta frumkóða]

Árið 2002 var Kimi með David Coulthard sem liðsfélaga hjá McLaren. Í fyrstu keppni tímabilsins í Ástralíu byrjaði Kimi vel og náði 3. sæti í keppninni og varð 25 sekúndum á eftir Michael Schumacher og 6 sekúndum á eftir Juan Pablo Montoya.[7] Í Malasíu náði Kimi að toppa æfingar 2.[8] Kimi byrjaði í 3. sæti eftir tímatökurnar en þurfti að hætta keppni eftir 24 hringi þegar að vélin gaf sig.[9] Kimi endaði í 12. sæti í Brasilíu en eftir það datt Kimi út úr keppni í 9 af síðustu 14 keppnum tímabilsins. En í þeim fimm sem hann kláraði endaði hann í 4. sæti eða ofar til að mynda náði hann öðru sæti í franska kappakstrinum sem var hans besti árangur til þessa.[10] Kimi endaði tímabilið í sjötta sæti í heimsmeistaramótinu.

Árið 2003 var Kimi aftur með David Coulthard sem liðsfélaga. Í Ástralíu endaði Kimi í 3. sæti en Kimi vann sinn fyrsta sigur í Malasíu þegar hann var 39,2 sekúndum á undan Rubens Barrichello sem varð annar.[11] Það var eini sigur Kimi á tímabilinu en hann varð sjö sinnum í 2. Sæti. Kimi endaði í öðru sæti heimsmeistarmótinu með 91 stig aðeins tveimur stigum frá heimsmeistaranum Michael Schumacher.

Kimi og Coulthard voru aftur liðsfélagar árið 2004. Kimi byrjaði ekki vel og datt út úr fyrstu þremur keppnum tímabilsins í Ástralíu, Malasíu og Bahrain. Í Bahrain fékk Kimi 10. sæta refsingu fyrir að skipta um vél en í keppninni þurfti hann hætta eftir að sú vél sprakk.[12] Á Silverstone náði Kimi í sinn fyrsta verðlaunapall á tímabilinu þegar hann endaði í öðru sæti í elleftu keppni tímabilsins. Í belgíska kappakstrinum vann Kimi sinn annan kappakstur í Formúlu 1. Michael Schumacher var annar sem var að vinna sinn sjöunda heimsmeistaratitill með því að ná öðru sæti í þeirri keppni.[13] Kimi endaði í 3. sæti í Kína og náði í annað sætið í Brasilíu. Kimi varð sjöundi í heimsmeistaramótinu það ár.

Árið 2005 fékk Kimi nýjan liðsfélaga hjá McLaren þegar Juan Pablo Montoya gekk til liðs við þá. Kimi náði sínum fyrsta sigri á tímabilinu í spænska kappakstrinum.[14] Kimi fylgdi því eftir með því að vinna næstu tvær af þremur keppnum í Mónakó og Kanada. Í Bandaríska kappakstrinum tók Kimi upphitunarhring en fór síðan aftur inn í skúr og tók ekki þátt í keppninni ásamt 13 öðrum ökumönnum sem voru á Michelin dekkjum. Aðeins 6 bílar kepptu í keppninni en þeir voru allir á Bridgestone dekkjum sem myndaði mikið fjaðrafok eftir keppni.[15] Eftir bandaríska kappaksturinn endaði Kimi tímabilið mjög vel, náði að komast á verðlaunapall í 8 af síðustu 10 keppnunum og þar með 4 sigra í Ungverjalandi, Tyrklandi, Belgíu og Japan. Í heimsmeistarmótinu varð Kimi í öðru sæti með 112 stig þá 21 stigi á eftir heimsmeistaranum Fernando Alonso.

Árið 2006 var Juan Pablo Montoya aftur liðsfélagi Kimi í fyrstu 10 keppnum tímabilsins. En Pedro de la Rosa tók sætið af Montoya eftir Bandaríska kappaksturinn. Kimi vann ekki keppni árið 2006 en endaði tvisvar sinnum í 2. sæti og fjórum sinnum í 3. sæti. Kimi varð í 5. sæti í heimsmeistaramótinu það árið. Í september varð ljóst að Kimi myndi færa sig yfir til Ferrari og tæki við sætinu af Michael Schumacher.[16]

Ferrari(2007–2009)

[breyta | breyta frumkóða]
Räikkönen á Silverstone árið 2007 þar sem hann vann sína þriðju keppni á tímabilinu.

Árið 2007 var Felipe Massa liðsfélagi Kimi hjá Ferrari. Kimi byrjaði á sigri í Ástralíu í sinni fyrstu keppni fyrir Ferrari liðið.[17] Í bæði Malasíu og Bahrain tók Kimi 3. sætið. Seinna á tímabilinu tók Kimi sigra í bæði Frakklandi og Bretlandi. Kimi var á pól í evrópska kappakstrinum en þurfti að hætta keppni vegna vélrænna vandamála.[18] Í síðustu 7 keppnum tímabilsins var Kimi alltaf á palli og þrír af þeim voru sigrar í Belgíu, Kína og Brasilíu. Kimi varð heimsmeistari með 110 stig einu stigi meira en bæði Lewis Hamilton og Fernando Alonso.[19]

Árið 2008 var Felipe Massa áfram liðsfélagi Kimi. Kimi sigraði 2 keppnir á tímabilinu í Bahrain og Tyrklandi. Kimi varð þriðji í heimsmeistaramótinu með 75 stig sem voru jafn mörg stig og Robert Kubica sem var fjórði. Árið 2009 var Massa og Kimi áfram liðsfélagar hjá Ferrari. Kimi vann 1 sigur í Belgíu og endaði í 6. sæti í heimsmeistaramótinu með 48 stig. Kimi var í samningaviðræðum við McLaren um sæti fyrir árið 2010 en samningar náðust ekki. Því varð það ljóst að Kimi yrði ekki lengur hjá Ferrari og í nóvember kom í ljós að Kimi myndi ekki taka þátt í Formúlu 1 árið 2010.[20]

Lotus(2012–2013)

[breyta | breyta frumkóða]

Kimi Räikkönen keppti ekki í Formúlu 1 árin 2010 og 2011. En í september árið 2011 staðfesti Renault að Kimi myndi snúa aftur í Formúlu 1 fyrir tímabilið 2012.[21] Kimi fékk sæti hjá Lotus og Romain Grosjean var liðsfélagi hans. Í Ástralíu náði Kimi í 7. sæti, 5. sæti í Malasíu og fékk ekkert stig í Kína. Í Bahrain endaði Kimi í öðru sæti sem var hans fyrsti verðlaunapall fyrir Lotus liðið.[22] Tímabilið gekk vel hjá Kimi og hann fékk stig í öllum keppnum nema í Kína. Endaði þrisvar sinnum í öðru sæti og einnig þrisvar sinnum í þriðja sæti. Eini sigur Kimi á tímabilinu var í Abú Dhabí. Kimi tók 3. sætið í heimsmeistaramótinu með 207 stig.

Árið 2013 voru Kimi og Grosjean aftur liðsfélagar. Kimi sigraði fyrstu keppnina í Ástralíu þrátt fyrir að hafa byrjað sjöundi á ráslínu.[23] Kimi varð sjöundi í Malasíu og varð þrisvar sinnum í röð í öðru sæti í Kína, Bahrain og á Spáni. Seinna á tímabilinu fyrir Abú Dhabí kappakstursins voru kominn vandamál vegna árangurstengdra greiðslna sem Kimi átti að fá frá liðinu en það var ekki búið að leysa það fyrir keppnina.[24] Kimi datt út úr Abú Dhabí kappakstrinum á fyrsta hring. En peningavandamálunum var leyst stuttu eftir keppnina þar sem Lotus liðið fékk fjárstuðning frá Quantum Motorsports. En Kimi missti þó að síðustu tveimur keppnum tímabilsins vegna þess að hann fór í aðgerð á baki.[25]Þá var þegar búið að staðfesta að Kimi færi aftur til Ferrari fyrir tímabilið 2014. Kimi endaði tímabilið í 5. sæti í heimsmeistaramótinu með 183 stig.

Ferrari(2014–2018)

[breyta | breyta frumkóða]

Árið 2014 sneri Kimi Räikkönen aftur til Ferrari og Fernando Alonso var liðsfélagi hans. Tímabilið gekk brösulega hjá Kimi og besti árangur hans varð í Belgíu þegar hann endaði í 4. sæti. Í öðrum keppnum komst hann ekki ofar en 7. sæti. Kimi endaði tólfti í heimsmeistaramótinu með 55 stig. Árið 2015 fékk Kimi annan liðsfélaga í Sebastian Vettel. Það tímabil gekk betur hjá Kimi, eftir að hafa dottið út í Ástralíu þá varð hann fjórði bæði í Malasíu og Kína. Kimi varð annar í Bahrain sem var hans fyrsti verðlaunapallur eftir að hann sneri aftur til Ferrari.[26] Kimi náði í tvö aðra verðlaunapalla á tímabilinu þegar hann endaði í þriðja sæti bæði í Singapúr og Abú Dhabí. Kimi varð fjórði í heimsmeistaramótinu.

Árið 2016 var Kimi og Vettel líka liðsfélagar. Í Bahrain og á Spáni varð Kimi í öðru sæti. Í bæði Austurríki og Rússlandi náði hann í þriðja sæti. Kimi varð sjötti í heimsmeistaramótinu það árið. Árið 2017 var Kimi sjö sinnum á verðlaunapalli og endaði í fjórða sæti í heimsmeistaramótinu með 205 stig meðan liðsfélagi hans Vettel endaði í öðru sæti með 317 stig. Tímabilið árið 2018 var nokkuð gott hjá Kimi þegar hann endaði 14 sinnum á verðlaunapalli í 21 keppni og þá með einn sigur í Bandaríska kappakstrinum sem var hans fyrsti sigur síðan árið 2013.[27] Í september varð staðfest að Kimi og Charles Leclerc myndu skipta um sæti, Kimi færi til Sauber meðan Leclerc færi úr Sauber til Ferrari.[28] Kimi endaði í 3. sæti í heimsmeistaramótinu.

Alfa Romeo(2019–2021)

[breyta | breyta frumkóða]

Árið 2019 keyrði Kimi fyrir Alfa Romeo liðið ásamt þá liðsfélaga sínum Antonio Giovinazzi. Kimi náði einu sinni í 4. sæti sem var í Brasilíu og endaði hann tímabilið í 12. sæti í heimsmeistaramótinu. Árið 2020 náði Kimi í aðeins 4 stig fyrir allt tímabilið þegar hann varð níundi í bæði Tuscan og á Imola. Liðsfélagi hans Giovinazzi fékk líka bara 4 stig fyrir tímabilið. Árið 2021 var Kimi aðeins í stigum í 4 keppnum af 22. Kimi endaði í 16. sæti í heimsmeistaramótinu með 10. stig sem var sjö stigum meira heldur en liðsfélagi hans Giovinazzi. Keppnin í Abú Dhabí árið 2021 var síðasta keppni Kimi í Formúlu 1 eftir 349 keppnir.[29]


  1. Eiríkur Stefán Ásgeirsson (21. október 2007). „Kimi Raikkönen heimsmeistari“. Vísir (vefmiðill). Sótt 25. maí 2025.
  2. „Kimi Räikkönen MOST MOVING MOMENTS“. FIA. Sótt 25. maí 2025.
  3. Tomlinson, Sam (18. febrúar 2020). „Kimi Raikkonen's breakthrough year racing Formula Renault in 2000“. Paddock Legends. Sótt 29. maí 2025.
  4. „Kimi Räikkönen MOST MOVING MOMENTS“. FIA. Sótt 25. maí 2025.
  5. Tomlinson, Sam (18. febrúar 2020). „Kimi Raikkonen's breakthrough year racing Formula Renault in 2000“. Paddock Legends. Sótt 29. maí 2025.
  6. „Kimi Raikkonen: Personal Story Success and Decline“. Pirelli. 16. október 2020. Sótt 29. maí 2025.
  7. Collings, Timothy (3. mars 2002). „M.Schumacher Wins Dramatic Australian GP“. Autosport. Sótt 29. maí 2025.
  8. „Free practice 2: McLaren fight back“. Autosport. 15. mars 2002. Sótt 29. maí 2025.
  9. Collings, Timothy (17. mars 2002). „Ralf Leads 1-2 for Williams - Malaysian GP“. Autosport. Sótt 29. maí 2025.
  10. F1 Atlas (25. júlí 2002). „Raikkonen Aims to Put French Disappointment Behind“. Autosport. Sótt 29. maí 2025.
  11. . „Fyrsti sigur Räikkönen“. Fréttablaðið. 3 (70) (2003): 18.
  12. „Schumacher wins in Bahrain“. Autosport. 4. apríl 2004. Sótt 29. maí 2025.
  13. . „Fimm meistaratitlar í röð hjá Schumacher“. Morgunblaðið B. 92 () (2004): 11.
  14. „Raikonnen vann á Spáni“. Vísir (vefmiðill). 8. maí 2005. Sótt 29. maí 2025.
  15. . „Formúlan logar“. Fréttablaðið. 5 (167) (2005): 19.
  16. „Raikkönen tekur við af Schumacher“. Vísir (vefmiðill). 10. september 2006. Sótt 29. maí 2025.
  17. Elizalde, Pablo (18. mars 2007). „Raikkonen celebrates 'perfect' start“. Autosport. Sótt 29. maí 2025.
  18. Beer, Matt (22. júlí 2007). „Alonso wins chaotic European GP“. Autosport. Sótt 29. maí 2025.
  19. „Räikkönen heimsmeistari“. mbl.is. 21. október 2007. Sótt 29. maí 2025.
  20. „Raikkonen to skip next year“. Sky Sports. 19. nóvember 2009. Sótt 29. maí 2025.
  21. Elizalde, Pablo (29. nóvember 2007). „Renault confirms Kimi Raikkonen will return to Formula 1 in 2012“. Autosport. Sótt 29. maí 2025.
  22. Birgir Þór Harðarson (22. apríl 2012). „Vettel sótti sigur í fyrsta sinn í ár“. Vísir (vefmiðill). Sótt 29. maí 2025.
  23. Benson, Andrew (17. mars 2013). „Australian GP: Kimi Raikkonen wins ahead of Fernando Alonso“. BBC. Sótt 29. maí 2025.
  24. „Raikkonen fær ekki launin sín“. Vísir (vefmiðill). 20. september 2013. Sótt 29. maí 2025.
  25. „Raikkonen á leið í aðgerð“. Vísir (vefmiðill). 11. nóvember 2013. Sótt 29. maí 2025.
  26. „Second Bahrain win for Hamilton as Raikkonen splits Mercedes“. Formula 1. 19. apríl 2015. Sótt 29. maí 2025.
  27. Anton Ingi Leifsson (21. október 2018). „Hamilton mistókst að tryggja sér titilinn í Bandaríkjunum“. Vísir (vefmiðill). Sótt 29. maí 2025.
  28. Richards, Giles (11. september 2018). „Charles Leclerc to replace Kimi Raikkonen as Ferrari ring changes“. The Guardian. Sótt 29. maí 2025.
  29. „Raikkonen says early end to final F1 race 'doesn't matter' as he looks forward to retirement“. Formula 1. 13. desember 2021. Sótt 29. maí 2025.