Karluk

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search
Ljósmynd af Karluk föstu í ís í ágúst árið 1913.

Karluk var 39 m langt seglskip sem sökk í N-Íshafinu þann 11. janúar 1914. Skipið er helst af öllu þekkt fyrir sinn síðasta leiðangur sem lá gegnum Beringssund inn á N-Íshafið þar sem það fraus fast og rak með ísnum í 4 mánuði áður en það brotnaði upp og sökk. Þeir 25 menn sem voru í leiðangrinum héldu eftir ísnum fótgangandi og á hundasleðum og komu loks að Wrangel eyju. Hluti hópsins hélt áfram til Síberíu yfir 1100km leið undir stjórn Robert Bartletts og gerðu á endanum út björgunarleiðangur frá Alaska. Í september 1914, þrettán mánuðum eftir að skipið hafði frosið fast, var mönnunum bjargað, en þá höfðu a.m.k. 11 manns látist úr vosbúð, næringaskorti ofl.

Vilhjálmur Stefánsson landkönnuður stjórnaði leiðangrinum sem skipið var í en tilgangur hans var að kanna Norðurheimskautssvæðið. Þegar skipið festist í ísnum yfirgaf Vilhjálmur það og hélt til austurs að Inuítabyggðum í N-Kanada þar sem hann var við rannsóknir næstu fimm árin. Sem upphaflegur stjórnandi leiðangursins var hann harðlega gagnrýndur í mörg ár á eftir fyrir að hafa yfirgefið skipið á raunastundu.

Tengill[breyta | breyta frumkóða]

Wikimedia Commons er með margmiðlunarefni sem tengist


  Þessi skipagrein er stubbur. Þú getur hjálpað til með því að bæta við greinina.