Fasta

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Stökkva á: flakk, leita

Fasta eða föstuhald felst í því að neita sér um suman eða allan mat í lengri eða skemmri tíma. Hún getur verið gerð til heilsubótar, en í trúarbrögðum er hún yfirleitt gerð í yfirbótarskyni.

Kristni[breyta]

Föstuhald er ekki með einu móti í kristnum sið, á seinni árum einna mest í orþódoxum kirkjum, meðan ýmsar kirkjudeildir gera engar kröfur um föstuhald. Meðal annars er að þessu vikið í Matteusarguðspjalli 9.15, Markúsarguðspjalli 2.20 og Lúkasarguðspjalli 5.35.

Skylt efni[breyta]