Aulinn ég

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search
Aulinn ég
Despicable Me
Aulinn ég plagat
Tegund {{{tegund}}}
Framleiðsluland Bandaríkin
Frumsýning Fáni Bandaríkjana 9. júlí 2010
Fáni Íslands 3. september 2010
Tungumál Enska
Lengd 95 mínútur
Leikstjóri Pierre Coffin
Chris Renaud
Handritshöfundur Cinco Paul
Ken Daurio
Saga rithöfundur
Byggt á {{{byggt á}}}
Framleiðandi Chris Meledandri
John Cohen
Janet Healy
Leikarar {{{leikarar}}}
Sögumaður {{{sögumaður}}}
Tónskáld Heitor Pereira
Pharrell Williams
Kvikmyndagerð {{{kvikmyndagerð}}}
Klipping Pam Ziegenhagen
Gregory Perler
Aðalhlutverk Steve Carell
Jason Siegel
Russell Brand
Kristen Wiig
Miranda Cosgrove
Will Arnett
Julie Andrews
Aðalhlutverk
Íslenskar raddir {{{íslenskar raddir}}}
Fyrirtæki {{{fyrirtæki}}}
Dreifingaraðili {{{dreifingaraðili}}}
Aldurstakmark {{{aldurstakmark}}}
Ráðstöfunarfé 69 milljónir USD (áætlað)
Undanfari {{{framhald af}}}
Framhald Aulinn ég 2
Verðlaun
Heildartekjur 543.1 milljónir USD
Síða á IMDb

Aulinn ég (enska: Despicable Me) er bandarísk tölvuteiknuð þrívídddarteiknimynd frá árinu 2010. Þrjár framhaldsmyndir hafa verið gerðar: Aulinn ég 2, Aulinn ég 3 og Minions.

Efni myndarinnar[breyta | breyta frumkóða]

Í myndinni segir frá ofurbófanum Gru og særðu stolti hans þegar Vektor, áður óþekktur ofurbófi, stelur Giza pýramídanum. Gru einsetur sér að gera betur og ætlar að stela tunglinu því hann langaði til að verða geimfari í bernsku en móðir hans Marlena kæfði þá slíka drauma. Gru leitar til illskubankans um fjármögnun á tunglstuldi og forseti bankans hrífst af áætlun hans og lofar fjármögnun svo fremi sem Gru sé búinn að útvega sér hina nauðsynlegu minnkunargeisla til að minnka tunglið. Gru og fylgismenn hans, sem eru litlar gular verur, stela minnkunargeisla frá leyndum stað í Asíu en Vektor stelur stelur honum strax frá þeim. Gru hyggur á hefndir og að ná aftur geislanum en Vektor heldur til í rammgerðri bækistöð sem Gru kemst ekki að.

Gru tekur eftir að þrjár munaðarlausar systur (Margo, Edith og Agnes) komast um allt og inn í bækistöðina til að selja Vektor smákökur. Gru þykist vera tannlæknir og fer á munaðarleysingjahælið og ættleiðir allar stúlkurnar með það í huga að nota þær til að komast inn í bækistöð Vektors til að fá minnkunargeislann aftur. Uppeldi Grus á stelpunum gengur brösullega en um síðir komast Gru og stelpurnar inn í bækistöð Vektors og Gru tekst að stela smækkunargeislanum. Hann fer svo með stelpurnar í skemmtigarð. Forseti illskubankans vill hins vegar ekki lána Gru þó hann sé nú búinn að fá geislann en leikar fara svo að Gru stelur tunglinu, Vektor stelur stelpunum og vill tunglið sem lausnargjald fyrir þær. Hann fær tunglið en leggur á flótta með bæði tunglið og stelpurnar. En það kemur í ljós að minnkunargeislinn virkar eingöngu í skamman tíma og því stærri hlutur sem er minnkaður þeim mun skemmri tíma virkar hann. Tunglið þenst út í skipi Vektors og gulu kallarnir bjarga stelpunum í sömu mund og tunglið springur út og hoppar aftur út í geim með ofurbófann Vektor í bandi. Gru endurættleiðir stelpurnar og kemur fram við þær eins og eigin dætur og les fyrir þær kvöldsögu um ævintýri sín. Myndin endar á ballettsýningu þar sem stelpurnar dansa ballett fyrir Gru, Marlenu, Dr. Nefario og minion-kallana.

Tenglar[breyta | breyta frumkóða]

Aulinn ég á Internet Movie Database