Orsakarsögn
Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Orsakasögn er hugtak í málvísindum sem veldur eða þvingar einhvern til að framkvæma eitthvað eða vera í einhverri stöðu.
[breyta] Orsakasagnir milli tungumála
[breyta] Orsakasagnir í íslensku
Orsakasagnir í íslensku kallast veikar sagnir sem myndaðar eru af annari kennimynd (ég naut, ég slapp) sterkrar sagnar.
| Fyrsta kennimynd | Önnur kennimynd | Þriðja kennimynd | Fjórða kennimynd | |
|---|---|---|---|---|
| Orsakasögn dregin af annarri kennimynd | nafnháttur | fyrsta persóna eintala þátíð framsöguháttur | fyrsta persóna fleirtala þátíð framsöguháttur | lýsingarháttur þátíðar |
| Að neyta | Að njóta | Ég naut | Við nutum | Ég hef notið |
| Að sleppa (t.d. sleppa takinu) | Að sleppa (t.d. úr fangelsi) | Ég slapp | Við sluppum | Ég hef sloppið |
| Að feykja | Að fjúka | Ég fauk | Við fukum | Ég hef fokið |
| Að setja | Að sitja | Ég sat | Við sátum | Ég hef setið |
Varast skal það að veikar sagnir hafa aðeins þrjár kennymyndir: 1. Nafnháttur 2. Framsöguháttur 4. Lýsingarháttur Þátíðar.