Smáskammtalækningar

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search
Upphafsmaður smáskammtalækninga Samuel Hahnemann árið 1841.
Smáskammtamixtúra úr brennimjólk

Smáskammtalækningar eða hómópatía eru óhefðbundnar lækningar sem byggja á þeirri kenningu að lækna megi sjúkdóma með því að þynna efni sem eiga að verka gegn kvillum. Við hverja þynningu efnanna á styrkur þeirra að magnast og virknin að veraða áhrifameiri. Uppruna smáskammtalækninga má rekja til 19. aldar þegar þýski læknirinn Samuel Hahnemann setti fram kenninguna.

Rannsóknir á smáskammtalækningum sýna að þær hafa ekki meiri áhrif en lyfleysa og að útþynnta lausnin er vatnslausn. Læknar mæla ekki með aðferðinni.[1]

Heimild[breyta | breyta frumkóða]

Fyrirmynd greinarinnar var „Homeopathy“ á ensku útgáfu Wikipedia. Sótt 4. april 2018.

Tilvísanir[breyta | breyta frumkóða]

  1. Hefur verið sannað vísindalega að smáskammtalyf virki? Vísindavefurinn, skoðað 21. febrúar 2019.