Skautasegl

Úr Wikipediu, frjálsa alfræðiritinu
Jump to navigation Jump to search

Skautasegl er ferhyrnt segl. Það var notað á bátum við Íslandsstrendur frá upphafi byggðar og þangað til undir lok 18. aldar.

Í bók Jóhanns J. E. Kúld, Í stillu og stormi, segir:

Í þessari ferð sá ég í fyrsta skipti skautasegl á árabát, en breiðfirðingar notuðu mikið þann seglbúnað á þessum tíma og höfðu gert allt frá landnámstíð.