Næfrakolla

Næfrakolla (sjávarbörkur eða fjörubörkur) er samanvafinn sjórekinn trjábörkur. Brenndur innanhúss til að gefa frá sér góða lykt.^[1]

Þjóðsögur

Orðið næfrakolla kemur einnig fyrir sem kvenmannsnafn í íslenskum þjóðsögum og ævintýrum. Má þar t.d. nefna Næfrakollu í „Sögunni af Trístram og Ísól björtu“^[2] og í „Sögunni af Næfrakollu“.^[3]

Tilvísanir

↑ „Sarpur.is - Næfrakolla, ilmbætir“. Sarpur.is. Sótt 7 júlí 2025.^{[óvirkur tengill]}
↑ Jón Árnason; Árni Böðvarsson; Bjarni Vilhjálmsson, ritstjórar (1954). Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri. Bókaútgáfan Þjóðsaga. bls. 312–317.
↑ Ásdís Ólafsdóttir (1933). „Sagan af Næfrakollu“. Gríma. 9: 60–80.

[1] „Sarpur.is - Næfrakolla, ilmbætir“. Sarpur.is. Sótt 7 júlí 2025.^{[óvirkur tengill]}

[2] Jón Árnason; Árni Böðvarsson; Bjarni Vilhjálmsson, ritstjórar (1954). Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri. Bókaútgáfan Þjóðsaga. bls. 312–317.

[3] Ásdís Ólafsdóttir (1933). „Sagan af Næfrakollu“. Gríma. 9: 60–80.

[1]

[2]

[3]